Ben yenildim,öyleyken de saçlarım uzarmış anladım hayatım ve tırnaklarım bir cenin umuduna aldandım yalnızım sapına kadar… ya erenler hüznümün alnımda münhal bir arsası var ölüm iki parsel… hayata kandım. Ben yenildim,böyleyim tüyübitmedik ölüm ardımdan konuşur ve bankadaki hesabıma göz diker. Ben yenildim,60x1,72 olarak yere serildim ipim yok,ilacım eski… intiharı erteledim.
Bu tür kendine yardım kitaplarını okuyan insanlar genelde sosyal benliğini ihmal edenlerdir. Bu tür kitapları okumalarının sebebi ise, temel benliklerinin yardım çığlıklarını artık saklayamaz halde oluşlarıdır.
insan yaşadığı yere benzer demişti bir şair. hukukumuz da yaşadığımız yerler gibiydi, eskimiş, işlevini yitirmiş, çürümeye terk edilmiş, yıkılmak üzere...
böyle bir toplumda adalet gerçekleşebilir miydi?
En kötüsü gecenin ortasında acıdan uyanmak ve uykuya devam edememekti. Bilincimi, bana huzursuzluk veren ve bir türlü de susmayan bir radyoyu kapatır gibi kapatmak isterdim. Hayatta pişman olduğun şeyler varsa, sabahlara kadar yıldızları sayarak bekliyorsun.