Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum. Bilseydim, bu mutluluğu koruyabilir, her şey de bambaşka gelişebilir miydi?
Evet, bunun hayatımın en mutlu anı olduğunu anlayabilseydim, asla kaçırmazdım o mutluluğu
Ne uğruna uyandığımı, ne uğruna uykuya yattığımı bilmiyorum. Yaşamımı bir zamanlar devindiren maya yok artık. Derin gecelerde beni uyanık tutan, sabahları beni uyandıran o uyarıcı çekicilik yitip gitti.
Dünyada bir tek insana inanmıştım. O kadar çok inanmıştım ki bunda aldanmış olmak bende artık inanmak kudreti bırakmamıştı. Ama bir kere kırılmıştım. Hayatta en güvendiğim bu insana karşı duyduğum bu kırgınlık adeta bütün insanlara dağılmıştı.