Hayat, insanlık, sevgi, başarı, hepsi, iste bu kanlı ve beyaz tüyleriyle ölmüş horozun üstündeydi.
Başkaları için dövüşmüş, hayatını başkaları için harcamış bir güzel horoz. Yaşamının, güzelliğinin yani sıra acı bir ölüm
iste. Hıdır, Ali Osman ve Beyaz Horoz. Aynı kapının üç ölüsü... Halil, baka baka doluyordu. İnsanların hayat kavgalarıyla bu horozun kavgası arasında bir yakınlık kurdu Halil.
"Tam bizim hayatımız," dedi.
"Yarım somunun var mı? Bir ufak da evin? Kimselerin kulu kölesi değil misin? Kimsenin sırtından geçindiğin de yok ya? Keyfine bak..!! En hoş dünyası olan sensin.”
Pencereden bakmayı
Öğreteceğim sana
Sesin
Balkona asılı çamaşırcasına
Havalansın, havalansın dursun
Sokakta değil balkonda
Dışarı çıktığın zaman
Romanı yastığın altına sakla,
Şiirini mutfağa koy,
Boş bir detarjan kutusu vardır nasıl olsa,
Öykünü Yanına alabilirsin elbet
Müziğini de, resmini de