Zemzemok

Zemzemok
@Zemzzie
Sessizliğin içindeki bağırışları duyarsan, belki aynı düşteyizdir
"Suya batmış durumdasın, bu dünya üzerinde seni kurtarmak isteyen bir ben varım;eğer ben de batarsam seni kurtaracak kimse kalmaz geriye. "
Sayfa 174·Kitabı okudu
Alıntı
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ev
Kayra'nın evi, dünyada yazılabilmiş en iyi kitap artık küllerden oluşan bir kaleydi. Ve bu külden kaleyi devirmem için sadece üflemem yetti. “Kayra o günden sonra yazmadı ve hiçbir yere evim, demedi. Ama eminim ki, o evi rüyasında görüyor her gece. Yaşadığı yorucu ve nedensiz hayatı bitirip gözlerini kapatıyor. Ve evinde açıyor gözkapaklarını. Hiçbir şey değişmemiş. Onu bekliyor. Yaşarken, ayaktayken ne kadar kan kaybetmiş olursa olsun, düşünceleri onu ne kadar hasta etmiş olursa olsun uyuyup kapısından girdiği evinde içkisini içerken, hep özlemini duyduğu ve uyanıkken asla kavuşamayacağını bildiği huzuru yaşıyor.”
Ancak insanların arasındayken her yabancının gözü bir aynaydı. Kaçış yoktu.
“Bugünü kazansan da dün bırakmaz yakanı. Geçmişin hayaletleri sinsi bir gölge gibi takip eder seni.”
"Birine bağlanmak, hayatı onunla birlikte sırtlamak insanı zayıf kılıyor."