Zeynep Zahide Çitli Armağan
@Zeynepzahide
Şuraya iliştirip listeme eklediğim birkaç kitap, tadı damağım da kalan bir kaç cümleden oluşan nüshaların pırıltılarının yansımasından ibaret olan neşelerdir...
Okunan o kadar kitabın sayısını tutabilmek mümkün mü?
Ne Kadar Öykü İnsanısın?
Puan vermedi·192 syf.·
2024 1. kitabı
Gabriel Garcia Márquez'in yazı dilini seviyorum. Öykü bazında listemde olup, çeşitli nedenlerle ötelediğim bir kitaptı.
On iki öyküden oluşan bu kitapta kasvet havası daha baskın, ama ben kitabın başında ki yazarın önsözüne tutundum. Uzun uzun anlatmış, bu öykü kitabının çıkış mantığı serüvenini... Bir tutku var zirâ!
Kitap öykü bazında mükemmel, betimlemeleri çok nefis. Öyle ki betimlemeler için okullarda dahi örnek kitap olarak okutulabilir. (Edebiyat/edebi metinler için)
Peki ben ne kadar mutlu oldum, kitap okurken?
Bana ne kattı?
Ben biraz zorlandım okurken! Neden?
Farkettim ki öykü okuyacak beyni geçmişim. Benim açlığım, bana ışık tutacak, yeni ve faydalı olan bir bakış açısı sunabilecek bir kitap.
Asıl mesele; doymadım...
(Dip not; kitabın okunmasını tavsiye ederim, belki 15/20 yaşında biri olsaydım yeterli gelebilirdi.)
Kitap okuma üzerine yazdığım makaleyi okumak isterseniz, linki bırakıyorum. Belki kitabın neden hitap etmediğini açıklayıcı nitelikte olur...
makale989.wordpress.com/2017/03/30/kita...
Reklam
Puan vermedi·256 syf.·
2021 2. kitabı
Bir gün bir kitabın, bana bu kadar yardımcı olacağını düşünmezdim. Kütüphanede küçük çocuklar bölümünde olmamıza rağmen, görevlinin anlamsızca takındığı tavıra, letafetsiz bir davranışta bulunmamak adına takındığım sûkût tavrımın, bir üst kata, büyükler bölümüne çıktığımda elime es kaza yapışan bu kitabın, 3 yaşında ki çocuklarla ilgili bölümünü görünce, görevliye gidip 'merhaba, şu paragrafı okur musunuz? Rica etsem! şeklinde ki verdiğim cevapla, uzaktan bir dost elinin uzanmasını hissetmem! Bazen insan, seviyesizleşmemek için susmak ister, ama gizli bir güç, 'susma!Koru hakkını!' der...
Puan vermedi·55 syf.·
2017 89. kitabı
Kitap, iki cümle ile hayatı özetleme gibi...
Her cümlesi düşündüren, anlamın kifayeti ise, tümcelerin bütünlüğünde tamamlanan...
Bir alıntı;
“Günleriniz dertsiz, geceleriniz eksiksiz ve hüzünsüz olduğu zaman değil. Tam tersine, bütün bunlar yaşamınızı kuşatmışken, çıplak ve tüm bağlardan kurtulmuş olarak hepsinin üzerine yükseldiğiniz zaman özgürsünüz gerçekten.”
Puan vermedi·318 syf.·
2017 85. kitabı
Bolca beylik laflar bulunan ve kişiyi, tebessüm halinde iken bolca düşünmeye teşvik eden güzel bir yapıt. Konularına girmeyeceğim, olaylar olaylar çünkü. Zirâ, romanın özü de olayla yürür.
Lâkin, ben çok özümseyemedim. Hani, aradığım bu değildi. Belki de roman okumamalıyım. Zirâ, insan bir şey okurken; tad almak ister, ona ışık tutacak bir el bekler, yeni bir nefes ister, tuttuğu bir dalı iyice kavramak ister, açlıklarını doyurmak ister. Şayet okurken bir şey arıyorsa tutunduğu dalın ona ışık göstermesini ister. Aksi takdirde bu, kelimelerin oynamasını cümlelerde gezdirmekten öte bir durum değildir.
Hani, ruh doymalı...
Geçenlerde, polisiye ve gizem seven biri olarak bu tarz roman ve benzerlerini tekrar okumak istedim. Açıkcası aradığımı bulamadım. Değer verdiğim biri şunu söyleyene dek; Okumak da devirle/çağla alakalı. Polisiye/gizem roman okumayı şuna benzetti; Millet aya giderken ısrarla dünyayı yürüyerek dolaşmaya çalışan birinin katlandığı zorluk ve zaman kaybına...
Düşününce oldukça mantıklı geldi. Gelişmiş bir teknolojinin içerisinde yüzerken, ulaşılabilirlik derecemiz hat safhada iken(öyle ki daha ülkemizde vizyona girmeyen filmleri dahi tüketirken) gizemin hengamesinde beynimi yormak zûl geldi. (şu noktada film izleyelim. Oldukça başarılı yapıtlar var-gizem ve polisiye tarzı için)
İstediğim de bu değildi.
İstediğini insanın içi fısıldar aslında. En son fısıldayan da Siddhartha oldu. Neden Siddhartha? Ben orada aradığım mistik duyguyu yakaladım. Ben orada insanın ne için ve kimin için yaşayacağını buldum. Ben orada, hayatın araç olduğunu o aracı yeteri kadar kullanıp amaca ulaşma hedefine, bunun destek olduğunu buldum. Ben orada, o nehirde akan suyun serinliğinin muazzamlığını hissettim. Ben orada gerçek dostluğu taddım.Belki de, tam da zamanında
Puan vermedi·181 syf.·
2017 86. kitabı
İkinci Dünya Savaşın'dan bu yana geçen süre içinde çağdaş toplumlar kendine özgü bir olguyu da birlikte getirmiştir.İnsan eskisinden çok daha fazla sayıda insanla, çok daha kısa süreli, daha yüzeysel ilişki kurma eğilimindedir. Bu, soğuk
bir günde karşılaşan bir gurup kirpinin öyküsüne benzer. Kirpiler ısınabilmek için birbirlerine sokulurlar, ama dikenleri birbirine batar. Birbirlerinden ayrıldıklarındaysa soğuktan rahatsız olurlar. İleri geri haraket ederek sonunda dikenlerini batırmadan birbirlerini ısıtabilecekleri en uygun uzaklığı bulurlar.
Reklam