Zimandirêj
@Zimandirej
49 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
kim yanındakini "gerçekten" tanıyorEdebiyat & Roman
Birdenbire, birlikte geçen bunca yıla rağmen babamı hiç tanımadığımı anladım. Nasıl bir insandı? Sahiden göründüğü kadar güçlü, dirençli biri miydi, yoksa annemin dediği gibi vurdumduymaz, duyarsız, gamsız bir adam mı?
Zimandirêj
Bazı anlar oluyor kendimizi bile tanıyamıyoruz, kaldı ki yanımızdakini nasıl bileceğiz. Ve bu bir gerçektir hiçbir zaman yanımızdakinin içini bilemeyeceğiz, sözlü eylemde bulunduğu hallerde bile.
Reklam
Neden Böyle?1000Kitap
1000kitap destek ekibine mail attım ama arkadaşlara ulaşmak çok zor ya… neden böyle?
Zimandirêj
Çünkü sadece dini şikayetlere bakıyorlar, kendinizi şikayet etmeyi deneyin, dönerler 😊
Yorulmadan, soluksuz okunabilecek bir Orhan Pamuk klasiğiEdebiyat
“Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum. Bilseydim, bu mutlulugu koruyabilir, her şey de bambaşka gelişebilir miydi? Evet, bunun hayatımın en mutlu anı oldugunu anlayabilseydim, asla kaçırmazdım o mutluluğu. Derin bir huzurla her yerimi saran o harika altın an belki birkaç saniye sürmüştü, ama mutluluk bana saatlerce, yıllarca gibi gelmişti.” diyerek giriş yapıyor yazarımız kitabına.
“Kırmızı Saçlı Kadın” romanından bu yana Orhan Pamuk okumaya ara vermiştim, ta ki bu romanına kadar. Uzun yıllardır aşk romanı okumamış olduğumdan mıdır bilmem ama kitabın üzerimde beklediğimden çok etkisi oldu. Orhan Pamuk’un uzun uzadıya betimlemeleri akıcı dili sayesinden insanı yormadan, bunaltmadan kitabın sonuna getiriveriyor. Müzesi olan ilk kitap olması hususuna dikkat çekmek istiyorum. Tek girişlik müze giriş kartımızda bize, yazarımızın kitabın içerisine gizlediği minik bir armağanı.
Orhan Pamuk’un kitabı yazmadan önce söz konusu müzeye ait yeri satın alması ve Füsun’a ilişkin her türlü nesneyi en ince ayrıntısına kadar müzeye yerleştirdikten sonra kitabı yazmış olması bir okuyucu olarak beni oldukça etkiledi. Kaldı ki, böyle bir emek ve çabanın ürünü olup 10 yıla mâl olmuş bir romandan da kötü bir performans beklemek hele ki yazarı Orhan Pamuk ise tüm bu emeğe haksızlık etmek olacaktır.
Yazar kitabında aslında bir anlamda klasik türk filmlerindeki aşk hikayesi formatında Kemal ve Füsun’un kavuşma/kavuşamama hikayesini ele almıştır. Kemal Füsun’a öyle delice ve tutkuyla aşıktır ki bu aşkın da ötesinde saplantı seviyesindedir.
Şöyle ki; ana karakterler birbirlerine kavuşamadıkça Kemal’in aşkının şiddeti artmakta, bambaşka boyutlara ulaşmaktadır. Füsun’dan kalacak bir parça anıya razı olan Kemal, Füsun’a ait izmaritleri dahi alıp saklamakta ve bunu kitabın müzesinde
Zimandirêj
Çok hoş bir inceleme. Ben de okuduğumda kafamda çok güzel hayaller yaratıyordum. Bitirdiğimde hemen müzeye gidip, iki aşıkla buluşmak vardı kafamda. Sonunu hiç böyle beklemiyordum, Pamuk bu, gene bizi ters köşe yaptı. Bazıları bu kitaba çok sıkıcı diyor. Ben onların aşk ruhları ölmüş diye düşünüyorum. Kitabı bitirdim etkisi geçmeden hemen kalktım otobüse binip İstanbul'a yola çıktım. O kadar etki yaratmıştı ki, ben hâlâ da inanmıyordum bir kurgu olduğuna. Çukurcumadan aşağı doğru inerken, her şey gözünün önünden geçiyor tekrar. Kitapta söylenen her şey müzede olduğu gibi duruyor. Etkisi geçmeden gitmek gerekir her okuyucunun.
Biri seni kötülüğünle dövdüğünde, sen de onu kötülükle dövme, sen onu iyiliğinle döv.
Zimandirêj
Yani kötülüğü kendi halinde bırakırım diyorsun, iyiliği yapabilirsin, sevmek zorunda da değilsin.
- Bir yerde kötülük varsa, oradaki herkes biraz suçludur...
Zimandirêj
Zannedersem dünyadaki her şeyin çokluğu çalıntı-suçluluktur. Fuminori'nin çok güzel bir sözü var konuda.
Reklam