Öfke doluyuz. İlk yapılması gereken şey öfkemizi tanımak ve onun bize söylemek istediğini anlamaktır. Öfkelen kurtulmak değil, öfkenin söylemek istediğini anlamak ve üzerinde düşünüp farkına varmak. Farkına bile varabilmek için de kişinin ara sıra bir adımı geri atıp dışarıdan bir gözle kendine bakabilecek bir varoluşa ulaşması gerekir.
Bireysel çıkarlarının sınırları içinde kaldığı sürece insan, hayatında anlam bulamaz. Anlam için "biz" i keşfetmesi lazım. "Biz"i keşfeden ve kendi potansiyelini geliştirmeye niyet eden insan ise çıktığı yolculuktan hiçbir zaman pişmanlık duymaz.
"Bir şey daha... Beni güçlü kılan duygulardan biri de şükür duygusudur.Karşımdakiyle bir ekip olduğum bilinci ile yola çıkmak bu şükür duygusunu harekete geçiriyor. Biliyorum ki hayatım anlamlı olabilmesi için önce kendi gözümde var olmam lazım. Sonra önemli gördüğüm şeylerde katkı sunabilecek bir durumda olmam lazım..."