Bir hayatım daha olsa, korkmadan dokunmak için yaşardım onu. Bir keklik beslerdim ellerimle, varsın uçsun sonunda. Bir çiçek büyütürdüm, varsın solsun sonunda. Bir omuz ısıtırdım, varsın gitsin sonunda. Dokunurdum. Ben eriyene dek, o eriyene dek, biz hiçlesip karışıncaya dek bu derin bosluğa, dokunurdum. Ama yok bir hayatım daha. Bir hayat daha yok. Yok.
Yüreklerinden hoşnutluk duyarak kalplerini bağlılık istikameti üzerinde tutarak bana ibadet edenlere ne mutlu. Onlara müjdeler olsun ki yaptıklarına vereceğim karşılık kabirlerinin üzerine dikilip huzuruma gelirlerken önlerinde yayılan göz kamaştırıcı bir nûr, çevrelerini kuşatmış melekler kafilesi olacaktır. Ta ki dilekleri olan rahmetime ulaşmalarını sağlayıncaya kadar .