Çünkü artık anlayabiliyordum. Askerliği, dışardakileri, ordunun işleyişini, emir-komuta zincirini, her şeyi. İçinde gram kızgınlık yoktu. İçinde mililim korku yoktu. Korkularım birleşip cesaretim olmuştu. Çünkü artık çizgiyi almıştım. Bir suç işlemiş ve unutmuştum. Bir ceset yakmış, üstüne kusmuş ve unutmuştum. Doğduğum günden beri, kafatasımın içinde, dünyadan daha hızlı dönen beynim artık durmuştu. Özgürlük buydu! Kötü olduğunu unutabilmek. Gaddarlığı unutabilmek. Sadece günahlarını hatırlayanlar cehenneme giderdi. Ben onlardan değildim. Artık her şeyi yapabilirdim. Yakalanmayacaktım! Kimse beni yakalamayacaktı! Evet, artık ruhun varlığınada inanıyordum. Dünya üzerinde ikiden fazla profile sahip tek insan bendim. Bir jandarma olmak için doğmuştum! Ben jandarma olmak için ölmüştüm! Doğruymuş söyledikleri: Bittiğim yerde başlamıştım!