Elmas Aslakcı
@_adenelmas
Okuyorum öyleyse varım
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi
Evet uzunca bi süre herkesin elinde gördüğünüz o kitapla karşınızdayım.
Öncelikle belirtmeliyim ki psikoloji kitapları okumayı çok seviyorum zamanında psikoloji dersi alırken bu ilgimi keşfetmiştim. Ama buna rağmen çok sık kişisel gelişim ve psikoloji türünde kitaplar okumuyorum zannımca üst üste bu türde kitaplar okumak bana ağır geliyor.
Mark Wolynn'in yazdığı bu kitap psikolojik travmaların genetik yolla alt nesillere geçmesi ve yine türlü psikolojik bozukluklara yol açması teorisi üzerine. Kalıtsal aile travmalarına değinen enfes bir kitap.
Kitaptan çok detay vermek istemiyorum, ilgililere kesinlikle okumasını tavsiye ederim. Sadece bazı şeylerin tekrar etmesi zaman zaman beni sıktı açıkcası. Benzer veya aynı cümleler mevcut. Ancak konuyla ilgili verilen örnekler çok hoşuma gitti.
Ayrıca bu kitabı alıyım bir iki oturuşta bitireyim demenizi de kesinlikle tavsiye etmem. Hatta zaman zaman elinize kâğıt kalem alıp sindire sindire okumanız gerekiyor bence.
(Kitabı okurken bi yerde durup hıçkırarak ağlamaya başladığımı hatırlıyorum. Tam bi duygusal boşalım haliydi, trajikomik anım da burada kalsın)
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Puan vermedi
Öncelikle bu kitabı çok sevdiğimi söyleyerek başlamak istiyorum. Öyle tatlı ve akıcı bi dile sahip ki okumaya başladıktan sonra hiç ara vermek gelmedi içimden ama kitabın 481 sayfa olduğunu düşünürsek göz sağlığımı koruma fikri daha ağır bastı:’)
Kitap Profesör Maximillian Wagner'in 59 yıl sonra İstanbul’a gelmesiyle başlıyor. Onu karşılamaya giden 36 yaşındaki sıradan yaşamında sürüklenip giden Maya Duran'ın profesörün hayat hikayesine duyduğu merakıyla birlikte kitabın derinlerine iniyoruz.
Eserde nazilerin yahudi düşmanlığına, 2000’li yılların Türkiye'sine, o dönemde insanların kadınlara bakış açılarına, Maya Duran'ın anneannesi ile babaannesinin başına gelen olaylara ve tarihin önemli birkaç hikayesine de değiniliyor.
Kitap kesinlikle çok sürükleyici, çok fazla mesaj içeriyor. Bazı cümlelerde takılı kalıp durup düşündüğüm çok oldu. Hiçbir zaman sizi harikulade şaşırtacak olaylar yaşanmıyor bence ve sonu da büyüleyici bitmiyor ama anlatım tarzı sizi bir o kadar da içine çekiyor. Hatta Zülfü Livaneli bu kitap için şöyle söylüyor; “Ben bu hikâyeyi güzel olsun diye değil, anlatmaya değer bulduğum için yazıyorum."
Babalar ve OğullarDünya Klasikleri
Öncelikle klasikleri seviyorsanız bu kitabı sevebileceğinizi düşünüyorum. Genelde seveni çok, ancak Rus edebiyatını ilk kez okuyan biri için belki biraz ağır ve yavaş gelebilir. Benim içinse vaktim olsa bi solukta da bitirebilirdim sanırım öyle akıcı geldi. Anlaşılır bi dile sahip olan bu kitap için kafa yormadan çayımı kahvemi alayım okuyayım tarzda diyebiliriz bence.
Bir rus edebiyatı olan kitap Arkadiy adında ılımlı bir genç ile nihilist olan Bazarov’ un arkadaşlık ve aile ilişkilerini anlatmakla birlikte o dönemdeki (1861 sonrası) Rus toplum meselelerini bizlere yansıtıyor. Nihilizme karşı biri olarak Bazorov karakterini, hikayedeki tartışmalarını okurken bazen keyif aldım bazen sıkıcı buldum fakat günümüzden de bir şeyler buldum bu kitapta. Ancak ahım şahım bir kuşak çatışmasına da rastlamadım. Kitapta bir çok çatışma var; kuşak çatışması, kişilerin kendi içinde çatışması, köylü-kentli çatışması vesaire.
Zaman zaman kadınlar hakkındaki düşüncelerinden dolayı özellikle Bazarov’u ve kitaptaki birkaç karakteri dövme isteğime engel olamadığımı da es geçmek istemiyorum :)
Özetle bu kitabı okurken kimi zaman huzurlu aile ortamlarındaki sıcaklıkta ısınacak, kimi zaman da hayatı daha yeni keşfetmeye başlamış bu iki gencin toy düşüncelerine bence güleceksiniz. Zaman zaman tamam Bazarov sensiiiin demekten alıkoyamadım kendimi. Kitaptaki bazı karakterlerle bütünleşecek; onların hüzünleriyle hüzünlenecek, onlar sevinince sizde mutlu olacaksınız. Özellikle baba karakterleri müthiş tatlılıktaydı… Kitaptaki duyguların size de geçmesini temenni ediyorum. Ayrıca bu kitabı okurken hikayenin bu şekilde bitmesini de asla düşünmezdim.
Keyifli okumalar diliyorum
Bir sonraki kitapta görüşmek üzere.
Franz Kafka DönüşümDünya Klasikleri
Öncelikle bu kitabın ütopik bir kitap olduğunu söylemekle başlamak istiyorum. Kitap Gregor’un bir sabah uyandığında kendisini böceğe dönüşmüş olarak bulmasıyla başlıyor. Üç bölümden oluşan bu kitabı daha önce bir kez okumaya başlayıp sıkılıp bırakmıştım. Hatta neden bu kadar ünlü bi kitap olduğunu düşünmüştüm. Çünkü Gregor ve ailesinin bu durumu hiç sorgulamadan kabullenmesi ve bu durumun sayfalarca sürmesini anlamlandıramamıştım. Tekrar başlama kararı alıp okumaya devam ettiğimde anladım ki bu kitap okuyan kişinin bakış açısıyla, yaşanmışlıklarıyla ve okuyucuya göre farklı zamanlarda farklı anlamlar barındırabiliyor. Depresyona girip gündelik işlerini ve sorumluluklarını yapma becerisini yitiren bir insanın kendisini nasıl görmeye başlayabileceği, hissedilenin çok güzel bir şekilde sembolize edilmesi bizi karşılıyor kitabın ilk bölümünde. Aynı zamanda bu durumu yaşayan kişinin insanlar tarafından nasıl karşılanabileceğini de görüyoruz. Bence Kafka böcek metaforunu bu kitapta çok yerinde ve muazzam bir şekilde kullanmış. Ayrıca kitabın kapağında böcek resmi kullanılmamasını özellikle rica etmiş. Sebebini tahmin etmesi zor değil, böcek kavramını somut olarak değil de soyut olarak kavramamızı engellememek için diye düşünüyorum. Kitabın ana teması çıkarcı ilişkiler üzerine kurulu. İşlerine yaradığımız sürece bizi herkes sevebilir, peki ya bi gün onlara hiç faydamız dokunamayacak kadar mutsuz ve kötü hissetmeye başlarsak yine de bizi sevebilecekler midir? Okuyanı bu gerçekle yüzleştiren bir kitap. Yorumumu Sigmund Freud’un şu sözleriyle bitirmek istiyorum. “İnsanlar sizi eskisi gibi kullanamadıklarında, değiştiğinizi söylerler.”
Bi sonraki kitapta görüşmek üzere