Pertev-i âyîne-i imkânîsin
“Küntü kenzen” gevherinin kânısın
Mâye-i hilkat dem-i insânîsin
Sendedir adem demisin Âdem’in
Mazharısın sırr-ı “nefahtü” demin
Erişse yokluk ile menzilin ma‘nâ-yı tevhîde
Yok olup varlığından yâr olan “illâ”ya “lâ” olsan.
Yaratılmışların mutlak varlığı şuhûd ettiği aynasının ışığısın
“Küntü kenzen” gevherinin kaynağısın
Yaratılanların özü, insana üflenen nefessin.
Sen hakîkî varlık olan Allah’ın yarattığı yokluk eserisin
Âdem sendedir, sen “nefahtü” sırrı olan nefesin mazharısın
Yokluk ile yolun Allah’ın birliğine ulaşsa,
Varlığından sıyrılsan, mutlak ve tek varlık olan sevgilide yok olsan
| Hulûsi Efendi Divanı