Ayşegül
@_aysegl
Şu anda okuduğu kitaplar
Ah bu çağın düzeni! Olmaz olsun alçağın düzeni!Edebiyat
Mikail Balcı Teşekkür ederim
Bir gün bir kitap okudum, hayatım değişti, der 
Orhan Pamuk 
Yeni Hayat'ında. Bir gün bir kitap okudum, allak bullak oldum. Tüm gerçekler olanca çıplaklığıyla çarptı yüzüme. Bir polisiye roman okuyacağımı sanıyordum, Başkomiser Nevzat çıkacak, suçluları yakalayacak... Bambaşka bir şey çıktı karşıma. Bir kahramanın derinlemesine psikolojisi, yaşadığı bunalımlar, nevrozlu, psikozlu halleri... Psikoloji kitaplarını kıskandıracak cinstendi! Ve 21. yüzyıl dünyasının en çıplak hali!
Polisiye roman üzerine yapmıştım masterımı, "duygusuz edebiyat," derler Batılılar bu türe. Bu romanı okusalar kurdukları cümlelerden utanırlardı. Yalnızca duygular mı? Dünyanın kokuşmuşluğu, bozulmuş düzeni, ekonomik sıkıntıların doğurduğu kolay para kazanma arzusu, -güzellik merkezleri- faili meçhul cinayetler, paranın satın alabildiği siyasiler, ahaki çürüme, çökme, adım adım dibe batış ve tüm bunlarla ruh sağlığı bozulmuş insanlar... "İnsanlar çaresiz, insanlar perişan, insanlar umutsuz. Nasıl korusunlar bu şartlarda ruh sağlıklarını?" Haklıydı 
Yaşar Kemal, o iyi insanlar o güzel atlara binip çekip gittiler, derken. Bize kalan mı? Demirin tuncu işte...
"İhanetin en kötü yanı, sadık insanlara duyduğumuz güveni de yok etmesidir."
Öyle bir yere geliyor ki insan güvenecek kimse kalmıyor etrafında. Yaslandığı bir dal kırılınca bütün dalların kuru olduğunu düşünmeye başlıyor. Gitmez sandıkları gidince hayatında herkes yolcu muamelesi görüyor. Zor zamanlar geçiriyor Başkomiser Nevzat... İnsan kaç kere tutunabilir hayata? Kaç kere baştan başlayabilir? Kaç kere yitirebilir sevdiklerini ve kaç kere yeniden sevebilir? Ya yeniden sevdikleri de giderse? Aklıma 
William Shakespeare'in dizeleri geliyor istemsizce:
"Vazgeçtim bu dünyadan tek ölüm paklar beni,
Değmez bu yangın yeri, avuç açmaya değmez." Öyle korktum ki Başkomiser
Orhan Pamuk Yeni Hayat'ında. Bir gün bir kitap okudum, allak bullak oldum. Tüm gerçekler olanca çıplaklığıyla çarptı yüzüme. Bir polisiye roman okuyacağımı sanıyordum, Başkomiser Nevzat çıkacak, suçluları yakalayacak... Bambaşka bir şey çıktı karşıma. Bir kahramanın derinlemesine psikolojisi, yaşadığı bunalımlar, nevrozlu, psikozlu halleri... Psikoloji kitaplarını kıskandıracak cinstendi! Ve 21. yüzyıl dünyasının en çıplak hali!
Polisiye roman üzerine yapmıştım masterımı, "duygusuz edebiyat," derler Batılılar bu türe. Bu romanı okusalar kurdukları cümlelerden utanırlardı. Yalnızca duygular mı? Dünyanın kokuşmuşluğu, bozulmuş düzeni, ekonomik sıkıntıların doğurduğu kolay para kazanma arzusu, -güzellik merkezleri- faili meçhul cinayetler, paranın satın alabildiği siyasiler, ahaki çürüme, çökme, adım adım dibe batış ve tüm bunlarla ruh sağlığı bozulmuş insanlar... "İnsanlar çaresiz, insanlar perişan, insanlar umutsuz. Nasıl korusunlar bu şartlarda ruh sağlıklarını?" Haklıydı Yaşar Kemal, o iyi insanlar o güzel atlara binip çekip gittiler, derken. Bize kalan mı? Demirin tuncu işte...
"İhanetin en kötü yanı, sadık insanlara duyduğumuz güveni de yok etmesidir."
Öyle bir yere geliyor ki insan güvenecek kimse kalmıyor etrafında. Yaslandığı bir dal kırılınca bütün dalların kuru olduğunu düşünmeye başlıyor. Gitmez sandıkları gidince hayatında herkes yolcu muamelesi görüyor. Zor zamanlar geçiriyor Başkomiser Nevzat... İnsan kaç kere tutunabilir hayata? Kaç kere baştan başlayabilir? Kaç kere yitirebilir sevdiklerini ve kaç kere yeniden sevebilir? Ya yeniden sevdikleri de giderse? Aklıma William Shakespeare'in dizeleri geliyor istemsizce:
"Vazgeçtim bu dünyadan tek ölüm paklar beni,
Değmez bu yangın yeri, avuç açmaya değmez." Öyle korktum ki BaşkomiserAyşegül isimli okura yanıt verildi
Ayşegül
Mikail Balcı Teşekkür ederim
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ah bu çağın düzeni! Olmaz olsun alçağın düzeni!Edebiyat
Bir gün bir kitap okudum, hayatım değişti, der Orhan Pamuk Yeni Hayat'ında. Bir gün bir kitap okudum, allak bullak oldum. Tüm gerçekler olanca çıplaklığıyla çarptı yüzüme. Bir polisiye roman okuyacağımı sanıyordum, Başkomiser Nevzat çıkacak, suçluları yakalayacak... Bambaşka bir şey çıktı karşıma. Bir kahramanın derinlemesine psikolojisi, yaşadığı bunalımlar, nevrozlu, psikozlu halleri... Psikoloji kitaplarını kıskandıracak cinstendi! Ve 21. yüzyıl dünyasının en çıplak hali!
Polisiye roman üzerine yapmıştım masterımı, "duygusuz edebiyat," derler Batılılar bu türe. Bu romanı okusalar kurdukları cümlelerden utanırlardı. Yalnızca duygular mı? Dünyanın kokuşmuşluğu, bozulmuş düzeni, ekonomik sıkıntıların doğurduğu kolay para kazanma arzusu, -güzellik merkezleri- faili meçhul cinayetler, paranın satın alabildiği siyasiler, ahaki çürüme, çökme, adım adım dibe batış ve tüm bunlarla ruh sağlığı bozulmuş insanlar... "İnsanlar çaresiz, insanlar perişan, insanlar umutsuz. Nasıl korusunlar bu şartlarda ruh sağlıklarını?" Haklıydı Yaşar Kemal, o iyi insanlar o güzel atlara binip çekip gittiler, derken. Bize kalan mı? Demirin tuncu işte...
"İhanetin en kötü yanı, sadık insanlara duyduğumuz güveni de yok etmesidir."
Öyle bir yere geliyor ki insan güvenecek kimse kalmıyor etrafında. Yaslandığı bir dal kırılınca bütün dalların kuru olduğunu düşünmeye başlıyor. Gitmez sandıkları gidince hayatında herkes yolcu muamelesi görüyor. Zor zamanlar geçiriyor Başkomiser Nevzat... İnsan kaç kere tutunabilir hayata? Kaç kere baştan başlayabilir? Kaç kere yitirebilir sevdiklerini ve kaç kere yeniden sevebilir? Ya yeniden sevdikleri de giderse? Aklıma William Shakespeare'in dizeleri geliyor istemsizce:
"Vazgeçtim bu dünyadan tek ölüm paklar beni,
Değmez bu yangın yeri, avuç açmaya değmez." Öyle korktum ki Başkomiser
Orhan Pamuk Yeni Hayat'ında. Bir gün bir kitap okudum, allak bullak oldum. Tüm gerçekler olanca çıplaklığıyla çarptı yüzüme. Bir polisiye roman okuyacağımı sanıyordum, Başkomiser Nevzat çıkacak, suçluları yakalayacak... Bambaşka bir şey çıktı karşıma. Bir kahramanın derinlemesine psikolojisi, yaşadığı bunalımlar, nevrozlu, psikozlu halleri... Psikoloji kitaplarını kıskandıracak cinstendi! Ve 21. yüzyıl dünyasının en çıplak hali!
Polisiye roman üzerine yapmıştım masterımı, "duygusuz edebiyat," derler Batılılar bu türe. Bu romanı okusalar kurdukları cümlelerden utanırlardı. Yalnızca duygular mı? Dünyanın kokuşmuşluğu, bozulmuş düzeni, ekonomik sıkıntıların doğurduğu kolay para kazanma arzusu, -güzellik merkezleri- faili meçhul cinayetler, paranın satın alabildiği siyasiler, ahaki çürüme, çökme, adım adım dibe batış ve tüm bunlarla ruh sağlığı bozulmuş insanlar... "İnsanlar çaresiz, insanlar perişan, insanlar umutsuz. Nasıl korusunlar bu şartlarda ruh sağlıklarını?" Haklıydı Yaşar Kemal, o iyi insanlar o güzel atlara binip çekip gittiler, derken. Bize kalan mı? Demirin tuncu işte...
"İhanetin en kötü yanı, sadık insanlara duyduğumuz güveni de yok etmesidir."
Öyle bir yere geliyor ki insan güvenecek kimse kalmıyor etrafında. Yaslandığı bir dal kırılınca bütün dalların kuru olduğunu düşünmeye başlıyor. Gitmez sandıkları gidince hayatında herkes yolcu muamelesi görüyor. Zor zamanlar geçiriyor Başkomiser Nevzat... İnsan kaç kere tutunabilir hayata? Kaç kere baştan başlayabilir? Kaç kere yitirebilir sevdiklerini ve kaç kere yeniden sevebilir? Ya yeniden sevdikleri de giderse? Aklıma William Shakespeare'in dizeleri geliyor istemsizce:
"Vazgeçtim bu dünyadan tek ölüm paklar beni,
Değmez bu yangın yeri, avuç açmaya değmez." Öyle korktum ki BaşkomiserAyşegül
Başkomser Nevzat serisinin diğer kitaplarını okumadan bunu okuyabilir miyiz acaba?
En Çok ABARTILAN Kitap!1000Kitap
YouTube kitap kanalımda Rezonans Kanunu kitabını yorumladım: ytbe.one/IH6SPIWofyU
EYVAH! Yoksa bu kitap Simyacı'nın yeni sürümü mü?
Bu incelemeye yorum yazan herkese bu kitaptan çok daha nitelikli ve gerçekçi kitaplar önerdim. Bu yüzden kitap önerisi almak için yorumlara bakabilirsiniz.
Bugüne kadar çok kitap gördüm ama bu kitap kadar okuruna hayal satıp onu manipüle eden bir kitap daha görmedim. Bu kitabı okumak yerine gidin New Age bir mistik tarikata girip dini bir ritüel yapın size çok daha iyi gelir.
Kitap, sen herhangi bir şeyi yeteri kadar istedikçe ve ona inandıkça onun KESİNLİKLE gerçekleşeceği argümanı üzerinden ilerliyor. 2024 yılında hâlâ böyle kitapların okunuyor olması ve bunun da hayallerin çoğu zaman gerçekleşemediği, torpillerle ve emek sömürüleriyle dolu bir ülke olan Türkiye'de çok satanlar listesine girmesi ne kadar da ironik.
Yazarın kitap boyunca "rezonans alanı" dediği şey aslında Hint dinlerindeki Karma öğretisinin bir çakması. Yazar bu kitabı yazarken yeni hiçbir şey ortaya koymamış yani. Hinduizm ve Budizm'i karıştırıp üstüne biraz kuantum enerjisi sosu eklerseniz ve Albert Einstein alıntılarıyla da baharatlandırırsanız siz de kolaylıkla böyle bir kitap yazabilirsiniz.
Pokemon'daki Jigglypuff karakterini hatırlayanlarınız var mı? Hani söylediği şarkıyla etrafta onun sesini duyan herkesi uyutan bir pokemondu. İşte bazı kitaplar da Jigglypuff gibidir arkadaşlar. Yani bu kitabın da herkesi uyutan kitlesel bir etkisi var. İnsanlar bu kitabı okuyup ciddi ciddi hayatlarının birden değişeceğine inandırılıyor.
Zaten başlıkta da dediğim gibi, oldum olası Simyacı gibi "evrenin işaretleri, evren işbirliği, bla bla bla" anlatan kitapları sevmemişimdir. Gerçek hayatta hiçbir karşılığı yok bu kitapların. Yani bu kitabı okumak yerine gidip
Ayşegül
Maalesef ben de okudum. Kuantum denen şey aslında bize yedirilen yarı mistik yarı enerjik bir şey değil.
Sizi takip ederek tanıştığım yazarlardan ve kitaplardan hiç pişmanlık duymadım. Umarım şimdi vereceğiniz öneri okumadıklarımdan biri olur.
Puan vermedi·456 syf.·
6 günde okudu
·2024 45. kitabı
Ayşegül
Kitabı bitirince yorumlayacağım. Ben de ilk kez okuyorum yazardan.
Şimdi gelelim şu kuantum denen şeye!
Bilimsel olarak henüz tartışmaların,araştırmaların devam ettiği,daha çok 20.yüzyılın ikinci yarısında kendine yer bulmuş bir fizik terimi.Atom altı dünyanın açıklanmasında yetersiz kalan klasik Newton fiziğine alternatif bir alan.Anlaması da hayli güç ve şaşırtıcı. Dalga-parçacık ikiliği,belirsizlik,süperpozisyon gibi temel ilkeleri ve hep duyduğumuz “Çift Yarık Deneyi”,”Schrödinger’in Kedisi” gibi gözlemlerle hayatımıza giren bir kavram.Kuantum dolanıklık,
kuantum tünelleme,kuantum sıçrama,kuantum vuru gibi çeşitli fenomenler üzerine kafa yoran hatta ömür adayan az sayıdaki müthiş insanlara saygısızlık eden berbat bir çoğunluk var maalesef. “Kuantum enerji,kuantum telepati,kuantum şifalanma” gibi bu uyduruk ve popülist kavramların ardına sığınmış pek çok “kuantumcu” ile dolu ekranlarımız.Yazarlarımız da haklı olarak buna isyan edercesine, onlarca Nobel Ödüllü bilim insanın çeşitli çalışmalarını referans alarak,bilim ve rasyonellikten taviz vermeden kuantumun biyolojideki bağlantılarını sorgulamışlar. Kendi kabullerini bile değişmez kabul etmeden.
Mistiklere karşı müthiş bir silahtır bilim.
Bilimdeki en büyük üç gizemin evrenin başlangıcı,yaşamın başlangıcı ve bilincin başlangıcı olduğu kabul edilir. Bu gizemler insanın merak duygusunu daima canlı tutar.
Fotosentezden enzimlere,koku reseptörlerine,DNA ve kuşlardaki manyetik algılamaya varan çok geniş ölçekteki biyolojik sistemlerde kuantum uyumunu araştırmış olan ikili bu karmaşık olayları en anlaşılır şekliyle izah ediyorlar kitap boyunca. Hatta bilinç ve kuantum konusunda düğüm biraz daha karışıyor.
Yaşamın nasıl başladığını, evrimin yadsınamaz gerçekliğini,bilincin oluşumunu,kuantum bilgisayarları,DNA ve RNA’daki çılgınlığı,bir parçacığın gözlenemez belirsizliğini,Antartika’da
Ali Burak Genç isimli okura yanıt verildi
Ayşegül
Rica ederim. İyi okumalar diliyorum.