Hiçbir şeye ilgi duymuyordum Nasıl kaçabileceğime dair hiç fikrim yoktu Diğerleri yaşamdan tat alıyorlardı hiç olmazsa. Benim anlamadığım bir şeyi anlamışlardı sanki Bende bir eksiklik vardı belkide. Onlardan uzak olmak istiyordum.
Kadınlar yirmili yaşlarına gelmeden önce bin kez ölmüşlerdir. Şu ya da bu yöne gitmişler ve engellenmişlerdir. Engellenmiş umutları ve düşleri de vardır. Aksini söyleyen biri, hala uykudadır.
Vaktiyle bir “benliğim” vardı; artık sadece bir nesneyim... Yalnızlığın bütün uyuşturucularını tıka basa alıyorum; dünyanın uyuşturucuları bana benliğimi unutturamayacak kadar hafiftiler.
Ne ağır bir his böyle, bağırıp dağları yıkasım var ama her şey manasını yitirmiş sanki. Önceden beni heyecanlandıran, üzen, uğruna her şeyi yapabileceğim şeyler olunca "artık ne önemi var ki" diyerek geçiyorum. Kılımı kıpırdatacak heves bırakmamış, tüm hevesimle sevdiklerim. Biliyorum denemişim kimseye değmemiş görmüşüm. Kimseye..
Kendimi dinlerken ben bile kendim hakkında yanılırken, hatta bazen ne demek istediğimi anlayamazken, başkaları beni anlamaktan ne kadar uzaktır kim bilir..