Bir gün Şeyh Ebû Said müridleriyle beraber gidiyordu. Yolda bir helâ kuyusunu temizleyenlerin yanından geçerken, bütün müridler burunlarını tutup kaçtılar. Hazreti Şeyh biraz durduktan sonra dedi ki: "Biliyor musunuz, bu pislikler lisan-ı haliyle bana ne diyor? Diyorlar ki, dün pazarda idik. İnsanlar bizim için keselerini boşaltıp bizi ele geçirmeye çalışıyorlardı. Bu kadar hürmetli ve kadirli iken, yalnızca bir gece sizinle kaldık. Bu kadar zaman içinde bu hâle dönüşüp bu çirkinliğe düştük.
Şu durumda bizim mi sizden, yoksa sizin mi bizden kaçmanız gerekir?"
Dilini hiç beğenmedim. Mümkünse başka yayın evlerinden veya başka çevirmenlerden okumanızı tavsiye ederim. Roma tarihini öğrenmek istiyorsanız kesinlikle başka kaynaklara yönelin.
youtu.be/-Q1tbrC8hjo
~Bu gece başımda bir tutku var
Bu gece başımda bir nûr var
Yine bu gece göğün zirvesindeyim
Bir sırrım oldu yıldızlarla
Bu gece tek başıma arzulu ve tutkuluyum
Sanki bu alemden uzaktayım..~