Pınar
@_jane
"Yas yok, cenaze yok."
Şu anda okuduğu kitaplar
7/10
2 saatte okudu
·2025 21. kitabı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
En azından hiç sevmediğim "Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu'ndan" daha iyiydi. O kitap bütün sevmediklerim arasında ilk üçe girer... Stefan Zweig'tan okuduğum ilk kitaptı ve herkesin aksine bende yazara karşı ön yargı oluşturmuştu. Sonra yazarı bir daha okuyasım gelmemişti. Ama dedim ki kendime, sadece bir eserine bakılarak hemen karar verilmez. Birkaç kez daha şans vermem gerek... Çünkü yazar tanınan ve başarılı bir yazar. Belki diğer eserleri ön yargımı kırmaya yardımcı olur.
~
Velhasıl kötü bir kitap değildi. Ama iyi de değildi. 6-7 arası bir şeydi, benim için ortaydı. Ben, bence yazarın konularından ziyade onun takındığı üslubu sevmiyorum. Bunu yazarı ikinci kez okurken hissettim. Yani anlatım dili muhtemelen beni etkilemiyor. Evet, psikolojik tahlileri gayet iyi bir yazar ama eğer dili okuyucuya hitap etmiyorsa isterse dünyanın en güzel konusunu işlemiş olsun, yine bir şekilde eksiklik hissettir.
Elimde 
Satranç ve 
Ay Işığı Sokağı var. İkisini okuyacağım. Bir de 
Amok Koşucusu kitabına da şans vereceğim. Yani bu üçünü okuyup yine şans vereceğim. Belki onlar 8-9 puanlık kitaplar olur... Eğer sizin de önerileriniz varsa yazabilirsiniz :) Hangisini okumam gerektiği konusunda vs olsun...
~~~~~~~
SPOİLER:
Kocasının her şeyden haberdar olduğunu ve kadını şantaj amaçlı tuttuğunu tahmin etmiştim ama bunu intikam amaçlı yaptığını düşünmüştüm. Irene sırf kendisine ve ailesine geri dönsün diye değil... Ben aldatma tarzı durumlara asla tahammül edemediğim için ilk ihtimali daha uygun gördüm. Eğer öyle olsaydı belki kitaba 7 puan verebilirdim. Onun dışında benim için akıcıydı. Her ne kadar kitabın yüzde doksanı iç dünyayı betimlese de kolayca okunabilecek bir tarzı vardı.
Satranç ve Ay Işığı Sokağı var. İkisini okuyacağım. Bir de Amok Koşucusu kitabına da şans vereceğim. Yani bu üçünü okuyup yine şans vereceğim. Belki onlar 8-9 puanlık kitaplar olur... Eğer sizin de önerileriniz varsa yazabilirsiniz :) Hangisini okumam gerektiği konusunda vs olsun...
~~~~~~~
SPOİLER:
Kocasının her şeyden haberdar olduğunu ve kadını şantaj amaçlı tuttuğunu tahmin etmiştim ama bunu intikam amaçlı yaptığını düşünmüştüm. Irene sırf kendisine ve ailesine geri dönsün diye değil... Ben aldatma tarzı durumlara asla tahammül edemediğim için ilk ihtimali daha uygun gördüm. Eğer öyle olsaydı belki kitaba 7 puan verebilirdim. Onun dışında benim için akıcıydı. Her ne kadar kitabın yüzde doksanı iç dünyayı betimlese de kolayca okunabilecek bir tarzı vardı.
Spoiler içermezEdebiyat
Evet... İki üç günde okuyabileceğim kitabı bir türlü bitiremedim... Hem iş hem de bayram merasimi yüzünden ne isteğim ne de vaktim oldu. Ama bugün baktım ki Mart ayının sonundayız, dedim hemen bitireyim çünkü nisana yarım kitapla başlayamam skkdkskdks (yeni aya yeni kitapla başlama huyum var diyeyim ben :))
Bugün bitirmek için olağanüstü bir çaba harcadım gerçekten... Kalabalık, misafir, gürültü cart curt derken kitaba adamakıllı vakit bulamadım. Kafamı odaklamakta, olayları kaçırmamakta, okuduğumu anlamakta zorlandım. Ama neyse ki bitirmeyi de bir şekilde başardım...
~
Şimdi öncelikle genelden özele doğru olan incelemeyi ikinci kitabında yapmayı düşünüyorum. Bu inceleme biraz daha kısa ve öz olacak.
1) Kitap kesinlikle tek başına bile Gölge ve Kemik üçlemesinden daha iyiydi. Yazar gerçekten hem kalemini, kurgusunu, karakterlerini hem de olay örgülerindeki güzellikleri geliştirmiş. Evet, birkaç eksiklik vardı yine ama onlar da benim açımdan pek göze batmayan şeylerdi. O yüzden kitabın beklentimi karşıladığını söyleyebilirim.
2) Ben zeki karakter okumayı çooook severim. Kadın erkek fark etmez, kurguda tahmin edemeyeceğim şeylerin olması, karakterlerin sürekli bana ters köşe sunması acayip hoşuma gider. Bu kitapta böyle oldu. Kaz Brekker bana göre zekiydi. Karakteri sevdim. Hatta diziden beri aşığım sjdkdkkdkdkdk. (Kendisi benim favori karakterlerimden olur. O kibirli, ketum, soğuk ve alaycı tavırları filan hoşuma gider.)
Ama detaylı incelemesini dediğim gibi ikinci kitabın yorumunda yapacağım. Bu yüzden karakter analizini kısa kesmek istiyorum.
3) Okurken hiç sıkılmadım. Sayfalar su gibi akıp gitti bende... Sayfa sayısı çoktu ama yazarın anlatımı hafifti. Öyle yersiz, uzatılmış betimlemeler yoktu. Gayet yerindeydi.
[Ben bu tarz kurguları severim. Hatta 
Locke Lamora'nın Yalanları
Locke Lamora'nın Yalanları