Pelin Ç.
@_pelintheplain_
Bütün yaşantımız bir ritmin elindeydi. Hangi ritmi yakalamışsak, onun!
Ama düşünceleri yöneten duygulardır…
“Seni sevmeye… niyetim olduğu için… ağlamıyorum ama sana güvenemeyeceğim için… ağlıyorum!”
… ama Jude mantığından çok sezgisiyle elindeki kitabın anlamını kavrıyordu. Bundan dolayı da çoğu zaman kendisine araması söylenen gerçekten bambaşka şeylerle karşılaşıyordu.
İnsan, çevresi göz kamaştırıcı bir ışıkla, cafcaflı, gürültülü bir şeylerle kaplıymış gibiydi; bütün bu seslerle ışıklar senin hayatın denen küçücük hücreye çarpıp onu sarsıyor, eğip büküyordu.