Ahhh Nadia... Aahhh Max... Aahh Serenad...Aah Maya..
Yumuşak ve mis kokulu bir çarşafın serili olduğu yatağa uzanıp uyumak gibi bir şeydi SERENAD!
Büyülü Bir anlatımı olan hikâye okumak ister misiniz?
Peki ya gerçek hayata dayanan akıcı bir roman?
Karakterimiz kendi hikâyesini arıyor. Bir yolculuk yapılıyor saatler süren. Anadolu'dan 1890'ların İstanbul'un tarihi sokaklarına uzanan melankolik bir hikâye. Yüzyıllık bir aşkın merkezinde.
Markus ve Fariba aşkına tanıklık ederken onların ruhlari / aşkı kahramanlarımızın bedenlerinde kavusabilecek mi bakalım Galata Kulesi'nde?
Beni etkileyen çok cümle olduğu için buraya sığmayanları yoruma yazdım.
Sizi en çok etkileyenleri de merak ediyorum.
Çıkış yolunun güzel olacağını ve asla geri dönmeyeceğimi umarım. (Frida Kablo)
Yolculuk bizi kendimize getirir. ( Albert Camus)
İnsan kendisini saçlarından tutup da, bir tur bu kökü ile birlikte topraktan söker gibi kaldırıp silkelemeli bazen.
Beni tanıyan herkesin gözünde kuşkusuz onlarca farklı ben vardır.
Ben hiç bağırmadım avaz avaz çeyrek asırdır. Doğduğum gün hariç.
Çoğu zaman bu dünyaya ait olmadığım hissine katılıyorum. Burası bitecek ve asıl yere ayak basacakmışım gibi hep. Her gün acele ediyorum. Savaş halinde teyakkuzdayım. Gürültüde. Savunmadan. Sessiz gürültüsüz bir şekilde yaşanmıyor mu bu yerde? Dünün acısı yarının kaygısıyla ters dönmüş Bir kaplumbağa gibi debelenip dururken çok yara aldım. İçimdeki sinsi hayvanla yüzleşmekten utandım kaç kez. Kaçtım. Olmazlara ayak diredim.
Payına düşenden fazlasını istiyordu açgözlü insanoğlu.
Sonrasında gelen bütün kadınlar Havva'nın günahının bedelini ödercesine acı çeke çeke yaşadılar yeryüzünde ve yaşıyorlar.
Kendini çok güçlüymüş gibi gösterebilir insan fakat bu saklanmaktan başka bir şey değildir.
Aah o güzel kadınlar! Yanlış adamların balkonlarında -- mış gibi yaşayıp gidiyorlardı işte farkına bile varmadan. Başka bir dünyanın varlığından bile
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İs Kokan Zeytin Ağacı1000Kitap
Öncelikle yılın son incelemesini yazacak olmak çok duygusal hepimize mutlu huzurlu sağlıklı yıllar diliyorum
Özellikle serinin ilk üç kitabını ard arda okumak güzeldi çok önceden başlamıştım kitaba ama yazar ara verince devam edememiştim
Öncelikle final kitabına kadar gelen ilk iki kitap savaş konusunu o kadar iyi işlemişti ki gerçekten orada yaşayan biri gibi o acıyı ve korkuyu hissettim üçüncü kitapta da aynı şekilde olaylar daha karmaşık daha üzücü hal aldı ki bence savaş konusunu gerçekleriyle ve acılarıyla işleyen güzel bir kurguydu
Biraz sonu hakkında konuşacak olursam maalesef sonu asla beni tatmin etmedi , ben yarım sonları seven bir değilim ve sonu beni cidden hayal kırıklığına uğrattı spoi olmaması için söylemek doğru olmaz ama o son diğer iki kitabın güzelliklerine gölge de düşürdüğünü söylemeden geçemeyeceğim
Ona rağmen savaş, asker konusunu edebiyata sırf eklemek için eklenen kitaplardan değildi özellikle son zamanlarda savaş konusunu popüler olmak için kullanan o kadar kitap var ki , diğerleri gibi olmadığı için bu özelliğiyle İs Kokan Zeytin Ağacını övmeden geçemeyeceğim
Yine de bu üç kitapta içimizi ısıtan Mihra ile Yusuf Aĝah aşkını okumak çok özeldi tavsiye eder miyim ederim ama yarım sonları sevmiyorsanız tekrar düşünün diye de uyarmalıyım
Tekrardan yeni yılda görüşmek üzere
8/10
2025 135. kitabı
Adalet Ağaoğlu ile nihayet yıldızımın uyuştuğu o kitap.
Yazara ısınmak için Bayram’ın küfürlerine, Mercedes’iyle var oluşuna, Kapıkule’den yurda gururlu ama ürkek girişine, kaypaklığına ihtiyacım varmış meğer..
Yol boyunca, arabası onun için sadece bir ulaşım aracı değil; hayallerinin, özlemlerinin, sınıf atlama isteğinin ve kimlik arayışının bir simgesidir.
Mercedes’iyle dönüş yolculuğu, Bayram’ın içsel yolculuğu haline gelir:
• Bir yandan zenginleştiğini, sınıf atladığını ispatlama arzusu vardır.
• Diğer yandan ise köyüne ve geçmişine duyduğu bağlılık, aşkı ve aidiyet arayışı onu çeker.
Roman, Bayram’ın yol boyunca yaşadığı içsel gelgitleri, yabancılaşmasını ve “gurbetçi” kimliğinin yarattığı ikiliği eğlenceli ve dobra bir dille aktarır.
Aah Bayram, güldürdün beni.
Barıştırdın bizi Adalet Ağaoğlu ‘yla :)
250 sayfa boyunca bir çocuğun (ve başka birçok masumun) çeşitli şekillerde işkence görmesini okumak ister misiniz? Boyalı Kuş tam size göre! İkinci Dünya Savaşı sırasında “güvende” olabilmesi için ailesi tarafından köye gönderilen çocuk, kitap boyunca hayatta kalmaya çalışırken köyden köye gidiyor. Ne hikmetse bu köylülerin -neredeyse- hepsi, hemen ona çingene, uğursuz, lanetli gözüyle bakıp kötü davranmaya başlıyor. Öyle ki bir noktadan sonra bu, köylü karikatürü haline geliyor. Hepsi cahil, hepsi sapık, hepsi yobaz, hepsi şiddete düşkün. Ki İkinci Dünya Savaşı hakkında bir kitap yazıp Polonyalı köylüleri böyle resmederken, kitaptaki sayılı Alman askerlerini havalı, hatta birini kibar ve merhametli göstermek… İlginç bir seçim.
Kitap epizodik, hata epizodik demek hafif kalır çünkü aynı kısa öyküyü tekrar ve tekrar okuyormuşsunuz hissi uyandırıyor. Her bölümde çocuk yeni bir köye gidiyor, orda başına (ve başkalarının, çoğu zaman da onu yanına alanların başına) kötü şeyler geliyor, köyden kaçıyor ve bu döngü tekrarlanıyor. Bu yapı sıkıcı değil, ancak kitabı biraz tekdüze hale getiriyor.
Şiddet dolu kitaplar okumaktan normalde rahatsız olmam, daha doğrusu bundan rahatsız olmak beni rahatsız etmez. Ancak insan kendisine sormalı: bütün bunlar ne için? Boyalı Kuş’ta öyle anlar geliyor ki sayfalarca tecavüz sahnesi okuyorsunuz. Daha da kötüsü ise yazarın “ne kadar yaratıcı tecavüz biçimleri uydurabilirim” diye uğraştığı hissine kapılıyorsunuz. Okurken arada “10 sayfadır ne bir dövme, ne bir işkence, ne de tecavüz lafı geçti… aha yeni bir kız geldi, kesin birileri ona saldıracak” diye düşündüğüm ve haklı çıktığım oldu. Bunlar ne için? Okuyucuyu düşündürtmek içinmiş gibi gelmiyor, çünkü kitap yeni bir şey söylemiyor. Evet, savaş çok kötü bir şey ve insanları kötü davranışlara
Aah Buck..!
Bu kitap tam anlamıyla yüreğimi sızlattı. Okumadım adeta tüm olayı yaşadım…
Kitabın ana kahramanı bir köpek (Buck). Başlarda kötülük ile tanışıyor, talihi bir dönüyor bir batıyor derken tekrar dönüyor…
Müthiş bir sabır, azim, güç ve kararlılık öyküsüydü. Koşulların bir canlıyı olduğundan ne kadar zıt bir hale getirebildiğini, şartların nasıl ilkelce davranmaya zorlayabildiğini ortaya koyan bir öyküydü. Uyum sağlamak, güçlü olmak, sabırlı olmak, zeki ve kurnaz olmak Buck’ı karşılaştığı tüm zorluklardan çıkardı. Ve sonunda denk geldiği merhamet tüm yaralarını iyileştirdi.
Zor durumda kalan tüm canlıların sonunun Buck gibi olması dileğiyle…