“O sırada içeriye bir gölge girdi, iki büklüm ve karanlık bir gölge, yavaş hareketlerle kapı niyetinde bir örtüyü aralayıp içeriye girdi. Oha derdim azıcık daha az korksaydım ama diyemedim, öyle korktum ki.. nefes bile alamadım. Aha dedim geldi işte, zebani.. hadi yürü diyecek bana. Ölmüşüm ben. Ya da belki, zebani değil de.. orak var mı elinde? Aahh, ah hep batı sembolizmi. Vay anam, bunları ben mi söylüyorum. Batı sembolizmi ne abi. Ben nerden biliyorum da ya da uyduruyorum da söylüyorum bunları. Töbe. Dur bakalım, topla kendini. Bir iki üç.. tamam şimdi baştan alalım. Korkuyor muyum? Hayır.. Neden korkmuyorsam.. aklım başımda değil de ondan korkmuyorum neden olacak. Gölge kapıdan fışt diye sıyrılıp geldi yanıma kadar, çöktü ki çökmek için pek çaba harcamadı, zaten acaip derecede kısaydı bir de üstüne üstlük kamburdu. Alnımdan bezi aldı, fısır fısır mırıldandığını o an fark ettim. Belki her şey geride kalmıştı, şu an Afrikadaydım, bu kadınımsı yaratık da benim annemdi, ben de aslında bir avcıydım, fil avcısı mesela, fil avlamaya çıkmışken, -dişleri için, filleri öldürüp dişlerini söküyor ve bilardo topu yapmak üzere İtalyanlar'a satıyor, aldığımız parayla İtalyanlardan makarna alıp karnımızı doyuruyorduk. Böyle geçiniyorduk. Böylece biz hayvan düşmanı katiller, İtalyanlar ise modern ve zengin Avrupalılar oluyorlardı.”
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Aahh Verter... şöyle bir geçti hafızalardan sanki
Marazi bir kitabın mikroptan farkı yoktur, insanı hasta eder... "Verter" misali...
"Nekadar insan Verter'i okuduğu için in*ihar etmiştir"
Ahh aahh
"İnsan hiç tanırsını para karşılığında satar mı?
Haydi o sattı diyelim, ya diğeri...para verip tanrı satın alınır mı?"
Aahh ah1000Kitap
Evet, Boğaz eski Boğaz’dı, Moda eski Moda’ydı, Kadıköy eski Kadıköy’dü, ama bildik ahşap köşklerin yerini beton binalar almaya başlamış, sokaklar çirkinleşmiş, arabalar çoğalmış, deniz eski maviliğini yitirmişti. En kötüsü de insanların düşünceleri, davranışları, alışkanlıkları değişmişti. Anadolu’dan azgın bir nehir gibi akan göç dalgasının sürüklediği insanların ayakta kalmak adına, çevrelerindeki kimseyi düşünmeden yaşama hoyratça saldırmalarını anlayabiliyordu da ayni okulda okuduğu arkadaşlarının, yıllardır aynı mahalleyi paylaştıkları komşularının, hatta öz kardeşlerinin değişen davranışlarına bir anlam veremiyordu.
