vicdanın gözlerinden yaş getirdi, ama asla gerektiği şekilde seni değiştirmeye yetmedi.
baş koymuşum ayağını bastığın yere
yüzünü nereye dönsen gölgenim senin
sarılayım diye sana geldim
oysa gördüm yapraksız bir dalsın
umudumun gözünde sen
ölümün gülümsemesisin
bir defasında, ölüm çok kalabalıklaştığında,
sen, benim içime saklanmıştın.
