hasanovar
@aar_
Şu anda okuduğu kitap
Gülümsüyoruz diye mutlu sanıyorlar
Görünürde her zaman gülümsüyor olsam da içeride çaresiz bir mücadeleyle debeleniyordum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dile getirelemezdir ve adsızdır,ruhuma acı ve hoşluk veren,üstelik yüreğimin açlığını çektiği şey.
Seni anlıyorum malesef…
Akıl hastası olan hangimiz acaba?Yolculara en ufak bir rahatsızlık vermeye çekinen ben mi;yoksa herkesten daha akıllı ve ilgi çekici olduğunu düşünen,böyle düşündüğü için de kimseye huzur vermeyen bu egoist mi?
İvan İliç görürdü ki,daxilində nəsə yeni,dəhşətli,ömründə hələ indiyə kimi bilmədiyi,duymadığı ciddi şeylər baş verir.Bunu təkcə özü bilirdi,bütün ətrafdakılar isə başa düşmürdülər və ya başa düşmək istəmirdilər,fikirləşirdilər dünyanın bütün işləri əvvəlki kimi öz axarıyla gedir.
Pencerelerine bakıyordum;orada işık vardı,orada ev vardı,orada sen vardın,orada benim dünyam vardı.
