Dante gücü seviyordu. Ona böyle acı bir bedelle gelmiş olsa bile güce sahip olması yaşamını katlanılır kılan tek şeydi.
Kendini bilmekle kendini hiç tanımamak arasında kalmak kadar acı veren hiçbir şey yok.
Ama kırılacak sonunda tohum, düşecek toprağa...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Onun acı çekmesi ateşse, onu kaybetmek cehennemin ta kendisiydi ve ben ikisini de yaşaşamaya mecbur bırakakılmıştım.
-Aramızdaki temel fark ne, biliyor musun? Sen insanlara baktığın zaman üniformalar, bayraklar ve din görüyorsun!
-Peki, sen ne görüyorsun bakalım?
-İnsan, sadece insan. Seven, acı çeken, acıkan, üşüyen, korkan bir insan.
Birinin yüreğinden kopan çığlık diğerinde karşılık buluyordu, çünkü onların acıları akrabaydı.
“Hikayeler tabii ki gecenin daha çabuk geçmesini sağlar, başa çıkılamayan çocukları sakinleştirir, insanlara dertlerini unutturur.”
