İsmail ŞEN
@adaismaili
Şiddetsiz anarşist.
Bozcaada aşığı.
Hem Egeli Hem Trakyalı.
Rakı bağımlısı.
Galatasaraylı.Bozcaadasporlu.Gaskonyalı. Mendirek Dergisi - Bozcaada Haber
Hakan Günday - Azil
...Bilinen dünyevi kurallar, önemsiz ve sonradan kurgulanmıştır. Kendini bedenden ibaret sananlar tarafından uydurulmuş bir yaşam biçimidir. Ben'im ortaya çıkmam, Asil'in hayatını sonsuza dek değiştirmiş ve onu, yaşayan tek gerçek insan haline getirmiştir. Diğer insanlar sahte ve karanlıktır. Çünkü kendilerini mahkûm ettikleri amaçlar, doğalarına aykırıdır. Bu yüzden tatminsizlikleri, varlıkları kadar büyük olur. Oysa denklemleri basittir. Gücün ya da sevginin tatmin getireceğine inanmış, ancak ikisine de kavuştuklarında daha fazlasını istemişlerdir. Ve tatminsizlikleri, daha doğrusu, basit denklemlerinin eşitsizliği karşısında bocalayarak delirmişlerdir. Günümüz dünyası asla tatmin olmayan insanların ürünüdür...
Sayfa 94 - Doğan Kitap
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Her ne kadar biraz yalınlaştırılmış halini okusam da, seyyahın yola çıkışından adalarda mahsur kalışına, adalarda ki yerli halkla yaşadıklarından, orada kalmaya karar verişe giden yoldaki duygusal geçişlerini çok iyi anlatan bir kitaptı. Seyyahın, yerlilerin uğradıkları haksızliklara ve mezalimlere karşı sessiz kalamayışı ve buna bağlı olarak, vicdanını tüm hayatının karar verici noktasına taşıması etkileyiciydi. Ben bu kitabı, bugün Eduardo Galeano'nun anlattığı ve Latin Amerika'nın sömürge geçmişinin yazıldığı kitapların öncülü olarak görüyorum.
Bu kitapla olan bağım en başta Bozcaadalı oluşumla alakâlı. Kitaptaki yaşamların geçtiği sokaklarda, acıların ya da sevinçlerin yaşandığı o evlerin önünde geçti çocukluğum. Sonra birgün bir dostum bahsetti Anayurt'tan. Ertesi gün edinip 3 günde bitirdiğimi hatırlıyorum. Akabinde okumak isteyen başka bir arkadaşıma verdim. O da bitirdikten sonra; adadaki sokaklara, evlere, Dimitri'nin hayatına, 30-40 sene sonra da olsa onun gözünden bakabilmek tarifi eşsiz bir duyguydu. Dimitri bir yerden bahsediyordu kitapta, ertesi gün nasıl oluyorsa tam da o yerin önünden geçerken, "Dimitri'nin anlattığı o yer" duygusu doluveriyordu içimize. O an; Dimitri oluyorduk hepimiz. Dimitri'nin, adaya yıllar sonraki gelişi sırasında, geminin limana yanaştığı dakikalarda hissettiklerini anlattığı sahneyi ise, kolay kolay unutamayacağım. Öyle ki; bu kitap üzerine, arkadaşlarımızla çıkardıģımız Bozcaada Mendirek dergisinde bir yazı bile yayımladım. İyi ki yazdın Dimitri.
