İrem
@adenabis
20 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Yaşamın, kendi kendine ağırlık haline getirdiğin şeylerin altında ezilmenin süreci olacak.
Yaşamı ‘hafifçe’ yaşayabilseydin, yaşamın olayları da uçup giderler, sana yük olmazlardı - ama o zaman da, uçucu, boş olurdu yaşamın. Bu yüzden, yaşadığın her olayı ‘ağır’laştıracaksın; ki uçup gitmesin, omzuna çöksün, sen de onun yükünü taşıyasın.
Yaşaman, yaşamın yükünü yüklenmen olacak.
Yaşam, yükleneceğin yüktür.
Yaşamın, yükündür.
Ne yöne gidersen git, doğu, batı, kuzey ya da güney. Çıktığın her yolculuğu içine doğru bir seyahat olarak düşün! Kendi içine yolculuk eden kişi, sonunda arzı dolaşır.
Şems-i Tebrizi
Her insan, kendi kişisel ve sınırsız olgunlaşmasına doğru ilerlerse, bir bütün olarak insanlık yaşamı, sonsuz ülküsü olan olgunlaşmasına doğru ilerler.
Diğer taraftan, Galilei haklı olarak, doğanın dili matematikle yazılmışsa, tüketimin dili de büyüyle yazılmıştır, demektedir. Onu haklı çıkaran unsur, der Bruckner, "sahip olmak" için dünyaya gelmekten başka hiçbir bedel ödemek zorunda olmadığımız bir tarihin şımarık çocukları olmamızda yatmaktadır. Bu şekliyle modernliğin farklı evresinin insanı doğar doğmaz büyülü bir dünyaya gözlerini açmaktadır. Ne ki, potansiyel bir tüketici olarak da yaşamı boyunca dünyanın büyüsünün bilfiil üreticisi olmaktadır. Bu bağlamda, günümüz insanının üretici olabildiği neredeyse tek alan, dünyanın yeniden büyülü bir yer olmasına, tüketerek yaptığı katkıdır (üretimdir/inşadır).
Reklam