Yazar:
Lev Tolstoy
Çevirmen:
Murat Çiftkaya
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
192
Basım Tarihi:
Mayıs 2016
İlk Yayın Tarihi:
1995
Yayınevi:
Kaknüs Yayınları
Orijinal Adı:
A Confession and Other Religious Writings
ISBN:
9789757969044
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
11 diğer baskı · Tümünü Göster
Din Nedir?
1.072 okunmaKaknüs Yayınları · Mayıs 2016 · 192 s.
Din Nedir?
312 okunmaOda Yayınları · 2009 · 80 s.
Din Nedir
239 okunmaAkvaryum Yayınları · 2010 · 192 s.
Din Nedir
216 okunmaEma Kitap · 2016 · 192 s.
Din Nedir
43 okunmaSentez Yayıncılık · 2009 · 206 s.
Din Nedir?
33 okunmaFurkan Yayınları · 1995 · 197 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
"Din, ne belirli bir zamanda gerçekleştiği varsayılan bazı tabiatüstü olaylara bir defalığına beslenen ve ne de bazı ibadet ve ayinlerin gerekliliğine duyulan bir inanç değildir; veya bilim adamlarının zannettiği gibi günümüzdeki yaşamda hiçbir anlamı kalmayan kadim cehalete ait hurafelerin bir kalıntısı da değildir. Din, insan ile ebedî hayat ve Tanrı arasında akla ve çağdaş bilgiye uygun olarak kurulan ve insanlığı mukadder hedefine sevkeden bir ilişkidir."
"Din nedir?" sorusunun cevabı toplumlara ve insanlara göre değişebilir.
Bazısı için dünya hayatı sadece dine göre yaşanmalıdır. Kimine göre bir masaldan ibaret, uydurma bir kavram. Kimi için de halkı kullanmak için bir araç, geleneksel bir kavramdan ötesi değildir.
Peki Tolstoy için din nedir? Tolstoy felsefî, sosyolojik ve psikolojik açılardan bakarak dinle ilgili görüşlerini anlaşılır biçimde açıklıyor bize.
Onun için din, insanın Tanrıyla olan bağı kurabilmesi için bir araçtır. Ahlâk ve din birbirinin ayrılmaz parçasıdır. Din olmadan ahlâkın hiçbir anlam ifade etmediğini ve aklı başında bir insanın din olmadan yaşayamayacağını vurgular.
"Nasıl kalpsiz yaşanmazsa, din olmaksızın da aklıbaşında bir hayat yaşanamaz."
Dinler haricî biçimde birbirinden ayrılsa da, temel ilkelerde ortak noktalarda buluşurlar, bu yüzden herhangi bir dine hakiki din diyemeyeceğimizi belirtiyor.
"Din, insanın herşeyin menşeiyle ilişkisinin ve bu ilişkinin sonucunda edinilen gayenin, ve bu gayenin sonucu olan davranış kurallarının tanımıdır."
Ağırlık olarak Hristiyan dinine ve Kilise'ye yönelik görüşlerini belirtiyor Tolstoy. Okuması keyifli ve zor olmayan bir eser.
Keyifli okumalar.
-kötü çeviri-
Puan vermedi
İnsan düşündüğü için insandır. İnsanın akla uygun düşünmesi gerektiği açıktır. Akla uygun düşünen bir kişi, her şeyden önce hangi amaç için yaşaması gerektiğini düşünür, ruhu ve Allah hakkında düşünür. Şimdi dünyevi insanların neyi düşündüğüne bakın; yukarıda sayılanlar hariç her şey hakkında. Dans, müzik, şarkı ve benzeri eğlenceleri düşünürler; binaları, sağlığı, gücü düşünürler, krallara ve zenginlere haset ederler. Ama asla insan olmak ne demek, bunun hakkında düşünmezler."
Lev Tolstoy
Lev Tolstoy
Yazdıklarından anladığım kadarıyla her şeyden önce Tolstoy, Hristiyan toplumun selametini isteyen dertli ve samimi bir Hristiyan.
"Kısacası, Hristiyan dünyası insanlarının sefaletinin ardındaki sebep, insanların şuursuz imansızlığı ve sözde eğitimli insanların da imanı şuurlu biçimde inkâr etmesidir."
bu ve benzeri sözlerle kitapta tahrif edilmemiş Hıristiyanlığa dönülmesi gerektiğini vurgulamış.
*****
İlk kez öğrendiğim başka bir bilgi de; Hristiyanlıkta savaşta bile olsa insan öldürmenin yasaklanmış olması ve bazı Hristiyanların dinlerine bağlı olmayı dava edinerek bedel ödemiş olmaları.
"Ferrucius bunu gayet sarih ve kararlı bir dille açıkladı ve bu yüzden idam edildi: "Hristiyanların, adil bir savaşta bile, hatta Hristiyan hükümdarların emriyle bile, kan dökmesine izin yoktur." Dördüncü asırda, Celeris Psikoposu Lucifer, Hristiyanın en kıymetli nimeti olan imanını "başkalarını öldürerek değil, kendisi ölerek müdafaa etmesi gerektiğini öğretiyordu."
"Bir süredir, sayıları giderek artan genç insanlar askerliği reddediyor ve Allah'ın emrine ihanet etmektense, maruz bırakıldıkları bütün zalimce işkencelere katlanıyorlar."
Demek ki, hidayet sadece samimiyetle olmuyormuş. Burada bahsedilen Hristiyanlar Allah'ın dinine bağlı olduklarını düşünerek işkencelere katlandılar ama çektikleri hiçbir işe yaramadı.
*****
"Hiç şüphesiz, Allah katında (tek ve gerçek) din İslam'dır."
(Al-i İmran, 19)
*****
Tolstoy'un laikliğe ve sekülerizme karşı olması mantıklı ama yazdıklarının bir kısmı akılda soru işareti bırakıyor. Bugüne kadar ilk kez karşılaştığım bir fikir; Tolstoy, hem hükümete karşı hem devrimcilere hem de bütün siyasi yapılara ama insanların ne şekilde yönetileceğiyle ilgili hiçbir fikir belirtmemiş, ayrıca şiddete tamamen karşı ama adaletin nasıl sağlanacağıyla
10/10
2017 10. kitabı
Tolstoy çok dertli bir abimizdir. Yaşamı boyunca hayatı ve dinleri sorgulamış ve mensubu olduğu Hiristiyanlık dinine yaptığı eleştiriler sonucu aforoz edilmiştir.
İşin ilginç yanı ne biliyor musunuz? Kitaptaki Hiristiyanlık, Papaz gibi kelimeleri çıkar yerlerine Müslümanlık, Hoca kelimelerini koy hiç sırıtmaz.
Bu kitabı okurken kendimize şu soruları sormamız gerektiğin hissediyorsunuz:
Acaba bizim yaşadığımız din hangisi?
Allah'ın indirdiği din ile Yaşadığımız din arasında ne gibi farklılıklar var?
Nasıl bir Tanrı algısına sahip olmalıyız?
Din birilerinin tekelinde olmalı mıdır?
Bu kitap bu soruları kendimize sormamızı ve cevapları bulmamızda da bize yardımcı oluyor.
Bundan dolayı okumanızı tavsiye ederim.
Tolstoy'un günümüz sorunlarını irdelediği eseri. Devlet eliyle adalet kisvesi altında uygulanan, şiddeti, bilimi , kilise geleneklerinin din adı altında perdeledigi tahrif edilmiş hıristiyanlığı, sözde inananları eleştiriyor . Toplumdaki en buyuk problemlerin Isa'nın ve gerçek hristiyan öğretilerinin yozlaşmasindan kaynaklandığını anlatıyor. Şiddet ile çözülmeye çalışılan problemlerin , idamların , cezalandirmalarin aslında hicbir şeyi çözmediğini aksine toplumu daha büyük hezeyanlara sürüklediğini ; bu problemlerin en buyuk çözümünün gerçek hıristiyanlığa dönmek olduğunu düşünüyor. En büyük kanun sevgi. Insanların ancak sevgi kanununu uyguladıkları takdirde ilerleyebilegini anlatıyor. En büyük öğreti " kendine yapılmasını istemediğin bir şeyi başkasına yapma " . Bu öğretiyi uygulamaya başlarsak esasen tüm sorunların aydinlanacini ,bilimin, yasaların devletin yapamadığını sadece bu öğretiyle yapabileceğimizi söylüyor. Bence haklı. Insanoğlunun en buyuk problemi kendisine asla yapılmasını istemediği bi şeyi başka insanlara , bi topluluğa , kendinden daha fakir veya güçsüz olana gönül rahatlığıyla yapıyor olması Ve bunu yaparken de asla vicdan azabı çekmiyor. Temelde tüm dinlerin bu gibi öğretiler üzerine inşa edildiğini fakat insanoğlu tarafından çıkarları doğrultusunda tahrif edildiğini ve gücü elinde bulunduran azınlığa hizmet etmek için kullanıldığını yazıyor Tolstoy. Klasik yazarlar arasında Tolstoy'un yeri benim icin ayrıdır. Bu kitap onun ne kadar iyi bi gözlemci olduğunu bir kere daha gösterdi bana. Dinlerin gerçek öğretilerine yaklaştıkça insanoglunun aydinlanacagini, sosyalizmin komunizmin ve daha bir çok ideolojinin vaad ettiklerine şiddetle değil ancak gerçek dine bağlılıkla ulaşılabilecegine dair söyledikleri düşünmeye değer. Belki de gercekten dine
Tolstoy bu eserinde sadece dinin tanımını sorgulamamış, kısa bölümler halinde dinin özünden nasıl saptırıldığı, toplumsal ve siyasi ahlakın, idarenin nasıl yozlaştığı konularında tespitlerde bulunup eleştiriler yapmıştır. Bütün eleştirilerine katılmasam da okuyucuya farklı bakış açıları ve çağından örnekler sunması ilgi çekici.
Sevgi kanununu, hayatın yüce kanunu yapmak, insan haklarını korumak ve uygulamak hayatımızın temel taşı olsun, işte o zaman neye inanıyorsak inanalım bence ruhen en temiz kişiler oluruz.
Puan vermedi·192 syf.·
2020 6. kitabı
Kitabı başta okuyunca karmaşık geldi pek birşeyleri anlamadım ama sonrasında Hristiyanlık ve kiliseyi sorguluyarak İslamiyeti anlatıyor diye düşündüm çünkü İslamiyet hakkında bazı yazıları ve yazarın ifade ettiği bazı düşünceleri bana mantıklı geldi ve bu düşünceye kapıldım.
Sonra bir umut belki kitabın sonunda İslamiyeti savunur anlatır diye ümit etmiştim ama Tolstoy İslamiyet ile hristiyanlığı benzer bir şekilde hatta İslamiyetten üstün ifade ettiği kanısına vardım. Savunduğu tek şey Hristiyanlık ve ispatlamaya çalıştığı ise Hristiyanlığın Kiliseli Hristiyanlıktan farklı olduğunu ispat ediyor ayrıca iki görüşü benimsiyor:
Birincisi: "Sana yapılmasını istemediğin bir şeyi başkasını yapma"
İkincisi: Her ne olursa olsun herşeyi sevgiyle karşıla ki bu sana karşı nefret ve kötülük ile gelen biri olursa dahi yani yazar şiddete "SEVGİ" ile karşı çıkılmasını vurguluyor.
Yazar ayrıca felsefe ve bilimin dine ve imana etkisi olmadığını belirtiyor.
Açıkçası bana çok da faydalı bir kitap olmadı yani benimsediği düşüncelerin ve paylaştığı bazı fikir ve yazıların doğruluk payı olabilir ama özellikle son kısımlarda farklı yabancı yazar ilahiyatçıların vs. sözlerinin ve incilden alıntılar yapması, ve İslamı saygı çerçevesi dışında kelimelerle ifade etmesi bana daha çok okuyuculara sanki din nedir sorusuna haşa İslam değilde Hristiyanlık gibi yada ikisini benzer bir şekilde tasvip eder gibi izlenim yarattı bu benim hoşuma gitmedi.
Din Nedir?Din
Günümüz okumuşlarının anlayışına göre din lüzumlu değil: ya onun yerini bilim alacak ya da çoktan aldı bile. Oysa tıpkı geçmişte olduğu gibi bugün de tek bir insan toplumu veya tek bir aklı başında kişi dahi dinsiz yaşamamıştır ve yaşayamaz da. Aklıbaşında kişi diyorum, çünkü aklıbaşında olmayan kişi tıpkı bir hayvan gibi dinsiz yaşayabilir. Aklıbaşında bir varlık dinsiz yaşayamaz; çünkü öncelikle ve sonrasında neyi yapması gerektiği konusunda ona hakikaten yol gösteren sadece ve sadece dindir. Din ona yaratılışı gereği verildiğinden aklıbaşında hiçbir insan dinsiz yaşayamaz.
Hem ilim hem de felsefe, insanın evrenle ilişkisini kuramaz. Bu ilişki, hangi felsefe veya bilim olursa olsun başlamadan zaten kurulmuş olmalıdır. Aynı zamanda, felsefenin de dahil olduğu, bilimin olayları rasyonel bir mantıkla ve olay inceleyicisinin konumundan yaşadığı duygulardan bağımsız olarak incelenmiş başka bir nedendir. Ancak insan, evrenle, olan ilişkisini aklıyla olduğu gibi, aynı zamanda duyguları ve algıları ile de belirler.
Puan vermedi·214 syf.·
2019 7. kitabı
Din Nedir?
Neredeyse çoğu insanın üzerinde durduğu bir konu. Benimde aklımı oldukça meşgul eden bir konu. Sorguluyorum, sorgulamaya devam ediyorum. İnanıyorum, inancım var. Lakin aklımın kabullenemediği konularda var. Böyle kitaplar o yüzden ilgimi çekiyor. Tolstoy’un yeri bende ayrı zaten. Klasikleri seviyorum ama Tolstoy’u daha bir ayrı seviyorum. Ne zaman aklıma bir şey takılsa bu soruların, konuların çok uzun zaman önce Tolstoy tarafından yazıldığını, kitaplarının konuları arasına girdiğini görüyorum. Bu sebepten olsa gerek ona olan hayranlığım da. Oysa daha birçok kitabını okumadım. Ben her şeyin aslında sevgi kavramında çözüldüğünü düşünüyorum. Tolstoy İnsan Ne ile Yaşar kitabında buna değiniyor. Diğer kitaplarında da görebiliriz sanırım. Bu kitapta da her ne kadar din, Hristiyanlık, kilise gibi konular geçse de dikkat ettiğinizde temelde Sevgi olduğunu fark edersiniz. Din Nedir? Kitabı bana biraz İtiraflarımı anımsattı.
Kitapta adından anlaşılacağı üzere Tolstoy’un din üzerine düşüncelerini, felsefesini görüyoruz. Okuduğum kitap 215 sayfa olup Kaknüs yayınları tarafından 1999 yılında basılmış. Üç kısımdan oluşuyor ilk kısımda 17 bölüm var. İkinci kısım tek bölüm, Din ve Ahlak adı altında kendisine sorulan sorulara verdiği cevaplar var. Üçüncü kısım ise Aşkın Kanunu ve Şiddetin Kanunu olarak adlandırılmış. Bu da 19 bölümden oluşuyor. En sonunda ise Ekler var.
Kitap genel olarak belli başlı konular üzerinde yoğunlaşıyor. İlk başta çok ilgi çekici gelse de biraz ilerledikten sonra benzer şeylerin tekrar edilip durması okumamı yavaşlattı. Genel olarak Hristiyanlık, sahte Kilise Hristiyanlığı, Siyasete alet edilen Hristiyanlık ve diğer dinler üzerine yazılanlardan oluşuyor diyebilirim. Hristiyanlık yerine İslam yazınca da pek bir şey değişmiyor. O zaman
Puan vermedi·192 syf.·
2017 82. kitabı
dinin gerekliliğini savunmak yanında
dini sömürüp kendi menfaatleri için kullanan din adamlarını
hem eleştirip hemde gelecek olan kominizme karşı uyarıyor
sonuç; komünizmin altında ezilen din adamları
Yazar Hakkında
Lev TolstoyYazar · 205 kitap
Lev Tolstoy 28 Ağustos 1828 tarihinde Moskova'da doğdu. Babası Kont Nikolay İlyiç Tolstoy, 1812 Napolyon Savaşlarına katılmış emekli bir yarbaydı.
Tolstoy romanlarında, insanoğlunun ne kadar değişik karakterli olduğunu vurgular. ''Savaş ve Barış'', ''Anna Karanina'' insan tahlileri ve canlı tasvirler bakımından birer baş eserdir.
Lev Tolstoy'un kendini arayış serüveni ölünceye kadar sürdü. Karısı bile onu anlamadı. Tolstoy, bir çocuk gibi hayata küstü ve kaçtı. Seksen iki yaşındaki karanlık ve yağışlı bir Ekim gecesinde köyünden ayrıldı. Yolda hastalandı 7 Kasım 1910'da küçük bir tren istasyonunda hayata veda etti.
Lev Tolstoy zengin bir ailenin çocuğu olarak Rusya'nın Tula şehrindeki Yasnaya Polyana adlı konakta doğdu. Çok küçük yaşlarında önce annesini, sonra babasını kaybetti, yakınlarının elinde büyüdü. Çocukluğundan beri gerçekleri incelemeye karşı büyük bir ilgisi vardı. Öğrenimini tamamlamak için Moskova'ya gitti. Çalışkan zeki bir öğrenci olarak başarı ve sevgi kazandı. Fransızcasını ilerletmiş, Voltaire'i ve J. J. Rousseau'yu okumuş, bu iki yazarın kuvvetli etkisinde kalmıştı. Yasnaya-Polyana'ya döndü, yoksul köylüler arasına katıldı. İlk eseri olan "Çocukluk"u bu sıralarda yazdı.
Lev Tolstoy Bir süre sonra orduya girdi; Kafkasya'ya gitti. Kafkas halkının yoksulluk dolu yaşayışlarını ele aldığı izlenimlerle ilk gerçekçi hikâyelerini yazdı. 1854'te Kırım savaşı'na subay olarak katıldı. Sonra askerlikten ayrılıp Petersburg'a gitti. Bir kısım eserlerini oldukça sakin geçirdiği o yıllarda yazdı. Gene de içinde, aradığını bulamayan bir ruh çalkalanıyordu. Batı Avrupa ülkelerinde uzun bir gezintiye çıktı. Almanya, Fransa, İsviçre'de dolaştı. Yurduna dönüşünde gene Yasnaya-Polyana'ya yerleşti. Asalet ünvanlarından, lüksten sıkılıyordu. Köyünde bir okul kurdu. Bu okul, öğrenim, eğitim bakımından yepyeni bir kurumdu. Huzura kavuştuğuna kanaat getirdikten sonra, 1862'de evlendi.
Lev Tolstoy evlendiğinde karısı Sophie Behrs kendisinden 16 yaş küçük olup henüz 18 yaşındaydı. Bu evlilik onun düzenli bir hayat özlemini giderecekti. Bu evlilikten 13 çocukları oldu; bu çocukların 3'ü bebek iken, biri 5 diğeri de henüz 7 yaşında iken öldü. Eserlerinden en kuvvetli olan iki romanı "Savaş ve Barış" ile "Anna Karenina'yı" bu dönemde yazdı. Karısı, eserlerini yazmasında en büyük yardımcısıydı. Hatta "Savaş ve Barış"ın düzeltmelerini 12 kez yapıp yazmıştır. Aradan bir süre geçince yeniden, bu sefer eskilerden daha şiddetli bir moral çöküntüsüne uğradı. Geniş halk yığınlarının, özelikle Rus köylüsünün yoksul, perişan durumu onu çok üzüyordu. Bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Kaba saba giyiniyor, giydiği her elbiseyi kendisi dikiyordu. Değişmeyen tek tarafı bıkıp usanmadan yazmasıydı. "Kroyçer Sonat", "Efendi ile Uşak", "Karanlıkların Gücü", "İman nedir", "İnciler", "Kilise ve Devlet", "İtiraflarım" hep bu yılların ürünleridir.
Lev Tolstoy Eserlerinde insanlığın çeşitli meselelerine değinen Tolstoy'un dünya ölçüsünde bir sanat ve fikir değeri vardır. Kendi ülkesinin toplumsal siyasal çalkantılarını, halkının yaradılışını, yaşayışını büyük bir ustalıkla yansıtmıştır. Gerçekçi edebiyatın en büyük temsilcilerinden olduğu kadar, bir filozof ve bir eğitimci olarak da ün kazanmıştı. Yukarıda sayılanların dışında "Diriliş", "Gençliğim", "Çocukluk", "Hacı Murat", "Ayaklanış", "Sergi Baba", "Tanrı Bizim İçimizdedir", "Kazaklar", "Tesadüf", "İki Süvari" gibi eserleri vardır.
Lev Tolstoy 82 yaşındayken, 1910 yılında öldü. Kış ortasında evini terk ettiğinde hasta düştükten sonra, Astapovo'da tren istasyonunda zatürre'den öldü. Polis, cenazesine katılmak isteyenlere ulaşımı sınırlandırmak için çalıştı, ama binlerce köylü cenazesinde sokakları doldurdular.
82 yaşında vefat eden Lev Tolstoy birçok kez büyük sıkıntılar yaşamıştır. Marksizm'den etkilenerek oluşturduğu mülkiyet konusundaki radikal fikirleri nedeniyle bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Bu sebeple ailesiyle arası açıldı. Hıristiyan anarşizmini geliştirmeye çalıştığı kitabı "tanrının egemenliği içimizdedir" kitabıyla yeni bir hristiyanlık akımı tanımlaması, Ortodoks Kilisesi tarafından aforoz edilmesine sebep oldu. Tolstoy, ömrünün son yıllarını büsbütün derbeder bir şekilde geçirdikten sonra, bir küskünlük sonucunda, evini bırakıp yollara düştü. Astapovo tren istasyonunda ölü olarak bulundu. Ölümüne zatürrenin sebep olduğu bilinmektedir. Hayatı boyunca yaşamın nasıl bir şey olduğunu anlamaya çalıştı. Eserlerinde bunu eksiksiz olarak yansıtmayı hedef edinmiş en büyük Rus yazarlarından birisi olarak edebiyat ve dünya tarihindeki yerini aldı.
