rabia adeviyye
@adeviyye__
Şu anda okuduğu kitap
öyle ki dünyaya dair bir heves barındırmaktan, dünyayı taşımaktan olabildiğimce kaçar oldum. çağımın hırs ve hevesleri beni boğdu. içime döndüm. içime döndükçe yaradan’a döndüm. yalnızlığı değil de Allah’a yakınlığı tanıdım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
vakit dünyanın dışında bir vakit
toprak iç geçiriyor sessizce
ibrâhîm gönlümü put sanıp da kıran kim?
ibrâhîm
içimdeki putları devir
elindeki baltayla
kırılan putların yerine
yenilerini koyan kim
güneş buzdan evimi yıktı
koca buzlar düştü
putların boyunları kırıldı
ibrâhîm
güneşi evime sokan kim
asma bahçelerinde dolaşan güzelleri
buhtunnasır put yaptı
ben ki zamansız bahçeleri kucakladım
güzeller bende kaldı
ibrâhîm
gönlümü put sanıp da kıran kim?”
zaman ya berekettir ya felaket..
bir çocuk gönlünde bulunan samimiyetin her zerresine ihtiyacım var, o küçücük ellerin semaya açılıp duasına sığındığı gibi sığınmak istiyorum yaradan’a..