"İftira;
birini suçlamak üzere ileri uzattığın elinin üç parmağının seni gösterdiğini unutma!"
Nietzsche
İyi ki onlara benzemiyorum.
Başkalarının onu garip, kendilerinden farklı biri gibi gördükleri duygusuna kapılıp acı çekmişti.
Reklam
Affetmeye çalışmayı boş verin. Herkes her şeyi bilerek, isteyerek ve gözünüzün içine bakarak yaptı. Affetmek ve unutmak yoktur. Artık etkilenmeyecek düzeyde dönüşmek vardır.
Sayfa 70
Babanda olsa düşmanını affetme.
Dostları ona hiç bir düşmanını affetmemesi gerektiğini söylediler de bu laflara pek kulak almamıştı.
“Bir şeyi emredildiği ya da yarar sağladığı için yapıyorsam ve aynı şekilde yasaklandığı ya da zarar getirdiği için yapmıyorsam, o zaman bu ahlaksal bir zihniyet değildir.”
Asilik eğer başkaldırmaksa, başkaldırışlarıyla Âdem’in şeytandan ne farkı vardı?
Biri savını ispat etmek için kıyamete değin direnirken diğeri affın kapılarına, tevbenin mısrasına sığındı.
Fark tevbede. Geri dönmede. Ne dese ne demese de, affet, diyebilmekte.
Sayfa 137
Reklam
Reklam