Bu çağ , işte bu Müslümanı bekliyor . Asya bu Müslümanı bekliyor . Afrika bu Müslümanı …
Batı hiçbir zaman medeni olmadı dostum.Alıntı
Yeni Dünya'yı sömürgeleştirmesi, Endülüs'te yaptıkları gibi, tarihin yüz kızartıcı sahifelerini teşkil eder. Meselâ 1492'de kıtanın Beyazlar'ca keşfi yılında Haiti adasının nüfusu 500.000'e yakındı, 22 yıl sonra, 1514'de 13.000 yerli kalmış, gerisi müstevlî İspanyollarca kırılmıştı. 1501'den itibaren İspanyollar, Afrika'da Gine Körfezi kıyılarından avladıkları Zenciler'i önce Antiller'e, sonra kıta Amerikası'na toprak ve maden işçisi köleler olarak götürüp Amerika kıt'asında büyük zencî nüfusun oluşmasına zemin hazırladılar. Zîrâ Amerika kıt'asının yerlisi yüzlerce ırktan Kızılderilileri kullanmak, toprak ve madende çalıştırmak çok zor oluyordu. Yerli halk yer yerde katliam edildi, ateşlere yakıldı, hayvan gibi avlandı. Kalanlara Katolik mezhebi ve İspanyolca kabul ettirildi. Büyük İnka, Aztek, Maya medeniyetleri, mîmârî âbideleri, şehirleri, yerle bir edildi. Ne bulunduysa yağmalandı. 1519-22'de Meksika'daki Aztek, 153235'de Peru'daki İnka devletleri bu sûretle işgal edildi. 1520-40'da Venezuela, 1527-47'de Yukatan yarımadası, 1538'de Kolombiya, 1540'da Şili, 1550'den başlayarak Arjantin ve Paraguay, İspanya sömürgesi oldu. Zamanla milyonlarca İspanyol bu topraklara yerleşti. Bilhassa Peru'nun gümüş madenleri, XVI. asır İspanyol kara ve deniz kudretinin başlıca mâlî kaynağı oldu.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Geçenlerde, televizyonda kendisine ekonomik durumumuz hakkında sorular sorulan kelli felli uzman bey "Korkmayın, burası Tanzanya değil" diye güvence verdi halkımıza. Pek sevindik pek. Ama yine de sormak isterim durduk yere Tanzanya'yla didişen uzman beye ve Afrika'ya el ense çekmekten bir türlü vazgeçemeyen büyüklerimize: Tanzanya'dan ya da bir başka Afrika ülkesinden olmak kolay mı? Sömürgeciliğin en ağır darbesini yiyen, yüzyıllarca köleleştirilmek üzere kaçırılmış, çoğu da yolda yok edilmiş en üretken kesimden yoksun kılınan, iç dinamikleriyle gelişme imkanları ellerinden alınan, Üzerlerinde binbir iğrenç oyun oynanan, ithal bir rejimle sakinleri kendi topraklarında ikinci sınıf insana dönüştürülen, değerleri, inançları, sosyal ve siyasi birliktelikleri çökertilen, işsizliğe, yoksulluğa, hastalığa, açlığa, susuzluğa, baskıya ve yersiz yurtsuz kalıp ebedi göçmenliğe sürüklenen ülkelerin ve insanlarının üstüne tükürüyoruz ha! Aferin.
Biz dünyaya yayıldıkça en büyük hayvanlar ortadan kalktı. Bu eğilim günümüzde de devam ediyor. İkisi Afrika'da biri Asya'da olmak üzere, geriye kalan üç fil türünün de soyları tehdit altında.
bir Afrika atasözünün çok güzel özetlediği gibi;
"Bir çocuğu yetiştirmek için bir köy gerekir!"
Yaşamımın, öyküdeki yeşil incir ağacı gibi önümde dallanıp budaklandığını görüyordum.
Her dalın ucunda tombul, mor bir incir gibi eşsiz bir gelecek beni çağırıyor, bana göz kırpıyordu. İncirlerden biri, eş, mutlu bir yuva ve çocuklardı; bir başkası ünlü bir şair, öteki parlak bir profesör, biri şaşırtıcı editör Ee Gee, öbürü Avrupa, Afrika ve Güney Amerika, biri Constantin, Socrates, Atilla ve garip adları, değişik meseleleri olan bir yığın aşık, bir başkasıysa Olimpiyat şampiyonu bir kadındı, ve bu incirlerin üzerinde ve ötesinde, ne olduklarını pek çıkaramadığım bir sürü incir daha vardı.
Kendimi dalların çatallandığı noktada otururken görüyordum, incirlerden hangisini seçeceğime bir türlü karar veremediğim için açlıktan ölüyordum. İncirlerin hepsini ayrı ayrı istiyordum ama birini seçmek ötekilerin hepsini kaybetmek demekti ve ben orada karar veremeden otururken incirler buruşup kararıyor, birer birer toprağa; ayaklarımın dibine düşüyorlardı.
