her şeyin bir sonu vardır; duyguların, insanların, ilişkilerin, binaların, yiyeceklerin... bu aslında hayatı çok da ciddiye almamamız gerektiğinin bir göstergesidir bence. çünkü her şey bitecek ve kimse buna karşı gelemez. o yüzden o anların tadını çıkarmak lazım, çünkü o an bir daha yaşanmayacak :) hüzünlü ya da huzurlu bir an olması fark etmez; o anın farkında olup, hayatın akışının bir parçası olduğunu kabul ederek tadını çıkarmak gerekiyor. hayat böyle bir şey:)