Ahmet Gelmez
@agelmez
112 okur puanı
Mayıs 2014 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bazı kitaplar sadece okunur, bazıları ise insanı düşündürür. Bu kitap ikinci grupta. Akıcı dili sayesinde kolay okunuyor ama satır aralarında hayatın içinden önemli mesajlar veriyor. Özellikle bazı bölümlerde kendimi sorguladım. Kısa sürede biten ama etkisi biraz daha uzun süren bir kitap. Okumayı düşünenlere tavsiye ederim.
Reklam
Zülfü Livaneli’nin Bekle Beni kitabı, sevgi, özlem ve bekleyiş üzerine yazılmış duygusal bir romandır. Yazar, sade diliyle insanların kalbine dokunan bir hikâye anlatır. Kitapta beklemek sadece bir eylem değil, aynı zamanda sevginin ve umudun bir göstergesi olarak karşımıza çıkar. Okurken hem karakterlerin duygularını hissediyoruz hem de kendi hayatımızda neleri beklediğimizi düşünmeye başlıyoruz. Livaneli bu romanında bize, gerçek sevginin aslında hiç vazgeçmemek olduğunu hatırlatıyor.
Osamu Dazai’nin İnsanlığımı Yitirirken adlı kitabı, bir insanın yavaş yavaş kendini ve hayata olan bağını kaybedişini anlatıyor. Kitabın kahramanı Yozo, çevresindeki insanlara ayak uyduramadığı için sahte bir gülüşün arkasına saklanıyor ama içten içe büyük bir yalnızlık yaşıyor. Dazai, bu karakter üzerinden insanın toplum içinde nasıl yabancılaşabileceğini, anlaşılmamanın nasıl yıpratıcı bir şey olduğunu gösteriyor. Okurken insan kendini sorguluyor: “Ben de bazen böyle hissetmiyor muyum?” diye. İnsanlığımı Yitirirken, hem hüzünlü hem de düşündürücü bir roman; insanın kendini kaybetmeden önceki son çırpınışlarını anlatıyor.
Yaşamak
Yu Hua’nın Yaşamak romanı, insanın elinden her şey alınsa bile yaşama tutunabileceğini anlatıyor. Fugui’nin acısı, hepimizin yüreğine dokunuyor. Çünkü bazen yaşamak, sadece nefes almak değil; kayıplarla barışmayı öğrenmek demek.
Açık konuşmak gerekirse, kitabın sonuna geldiğimde “hayır” demenin önemini değil, bu konunun nasıl bu kadar yüzeysel anlatılabildiğini düşündüm. Kapağı ve ismi güçlü bir kişisel gelişim vaadi taşıyor ama içeriğe girdiğinizde sanki aynı cümlelerin farklı kelimelerle tekrarlandığı bir döngüye yakalanıyorsunuz. Okuyucuya psikolojik derinlik kazandırması beklenirken, daha çok sosyal medyada paylaşılan kısa motivasyon cümleleri havasında ilerliyor.
Evet, bazı tespitler doğru; insanlar “evet” dedikçe kendi sınırlarını yitiriyor. Fakat kitap bunu bilimsel ya da özgün bir bakışla değil, çok genel ifadelerle anlatıyor. Örnekler sığ, dili akıcı ama içerik olarak doyurucu değil. Beklentim, insanın hayır diyememe sebeplerine psikodinamik ya da davranışsal açıdan derin bir bakıştı — ama kitap bu noktada sadece yüzeyi tırmalıyor.
Sonuç olarak, “Müthiş” kelimesi başlığa biraz fazla iddialı kaçmış. Kitap “hayır” diyemeyenleri anlık motive eder ama kalıcı bir farkındalık yaratmak için fazla hafif kalıyor.
Reklam