Bir zamanlar kediymişim ben Halûk. Sonra, herhalde kediler arasında işlenebilecek en büyük suçu işlemişim ki dünyaya bir daha gelişimde insan olmak cezasına çarpılmışım...
Tükenmez kafiyenin kazandırdığı
Ölümden konuşulacaktı elbet, hem de durmadan
Sonsuz kan bir kesikte pıhtılaşmadan. Insanın zamanı varsa çay içmeye ölüm, bir kafiyedir sonunda, yaşamaya.
Ve ölüm yüceltirken kurumuş dengemizi
Ahah inanır mısınız iyi şairler bilir kafiyeyi ve iyi zamparalar, parmakları yüzüklů.
Ölümden konuşulacaktı elbet, hem de durmadan
Sonsuz kan bir kesikte pıhtılaşmadan.
İnsanın zamanı varsa çay içmeye ölüm,
bir kafiyedir sonunda, yaşamaya.
Ve ölüm yüceltirken kurumuş dengemizi
Ahah inanır mısınız iyi şairler bilir kafiyeyi ve iyi zamparalar, parmakları yüzüklü.