Duygularımız dünyayı anlamlandırma biçimlerimizdir." diyor Duygular Sözlüğü.
Benim bu kitapta en sevdiğim durak kesinlikle: Gigil.
Filipinler dilinde; çok sevdiğiniz birini görünce uyanan o "aşırı sevgiden dişleri sıkma, mıncıklama ve sıkıştırarak sevme" dürtüsü. Kelimelerin bittiği yerde içten gelen o saf coşku...
Bazen kitaplardaki karakterlere bile bu hissi beslemiyor muyuz?
Literatürdeki adı Gigil olabilir ama bizim buralardaki şahsına münhasır karşılığı bellidir: "Hanimiş benim guttişim ahahahah!"
Entelektüellik bir yere kadar, bazen sadece aşırı şefkatten delirmek gerekir.️
Aynı anda her şeyi hissediyordu:
Mutluüzgünöfkelisakinheyecanlı sıkkın enerjik --
Ve her duygu farklı bir renkle çevrelenmişti-Puslu mavi,neon sarısı, göz kamaştırıcı beyaz,parlak kırmızı ...