Ruhsal yalnızlık da yersel yalnızlığın etkilerini doğurur: sessizlik en hafif yankıları sezmeyi sağlar, kendi kendine sığınma alışkanlığı da inceliği, sevgilerin en ufak ayrımlarını gösteren bir duyarlılığı geliştirir.
Tebessüm için sîmaiyun: ‘’Kalbin mihenk taşıdır’’ derler. Tebessüm karakterinin bütün hallerinin görünme aynası olabilir, ancak onda nakşedilen tasvirleri insan görebilmeli, anlayabilmelidir.