Düşman aile aşkı
En beğendiğim kitaplarından biri oldu. Olayların akışı ve güçlü karakterler heycanı her sayfa da arttıryor. Aile ilişkilernin bu kadar basite indirgenmesi dışında pek bir sorun yok. Olayların birbirne bağlanış şekli aşk hikayelerinin mutlu sonunu yansıtıyor.
Spoiler içerir!
Öncelikle kitabı okumak istememdeki en önemli sebep, yazar Édouard Levé'nin kitabı yayınevine teslim ettikten kısa bir süre sonra intihar etmiş olmasıydı. Bu durum, kitabı benim için daha merak uyandırıcı hâle getirdi. Zaman zaman ben de ölüm ve yaşam üzerine düşüncelere kapılan biriyim. Sanırım birçok insan hayatının belli dönemlerinde bu tür düşüncelerle karşılaşmıştır. Bu yüzden kitabı okurken en çok merak ettiğim şey, “Bir insan neden intihar eder?” sorusuna bir cevap bulabilmekti.
Kitap kısa olmasına rağmen konusu gereği bazı okuyucular için tetikleyici olabileceğini düşünüyorum. Bu nedenle böyle hassas bir dönemden geçen kişilere tavsiye etmem.
Bana göre kitap, yalnızlaşan, kendi içine kapanan ve mutsuzlaşan bir insanın yaşadığı süreci anlamaya çalışıyor. Anlatıcı, intihar eden arkadaşının anılarını, davranışlarını ve psikolojik durumunu aktararak onun dünyasına yaklaşmamızı sağlıyor. Kitap kesin cevaplar vermekten çok, okuyucuyu düşünmeye yönlendiriyor ve karakteri anlamaya davet ediyor.
Kitapta dikkatimi çeken bir diğer nokta ise aile ilişkileriydi. Bazı ailelerde bir kişi kendini diğerlerinden daha dışlanmış, anlaşılmamış ya da eksik hissedebilir. İntihar eden karakter de aile içinde bu duyguları yaşayan kişi olarak karşımıza çıkıyor. Bu durum oldukça üzücüydü ve bana ailenin bireylerin hayatındaki önemini bir kez daha düşündürdü. İnsanların kendilerini ait hissetmeleri, anlaşıldıklarını ve değer gördüklerini hissetmeleri bazen sandığımızdan çok daha büyük bir fark yaratabiliyor.
Ben her zaman hayatın yaşanmaya değer olduğuna ve her koşulda bir umut bulunabileceğine inananlardanım. Bu kitap da bana kendi hayatıma daha fazla değer vermem gerektiğini hatırlattı. Kendimi sevmeyi, sevdiklerime duygularımı zamanında ifade etmeyi ve bir gün
Reklam
Merhaba sevgili okur,
Selçuk Baran okumalarına günlükleriyle devam ediyorum. 1948-1989 yılları arasında yazdığı günlükleri zaman çizgisini koruyarak defterler formunda düzenlenmiş. Yavuz Türk tarafından, yazarın o muhteşem el yazısına, gazete kupürlerine, afiş, bilet ve fotoğraflara yer verilerek hazırlanmış.
Her zaman günlük okurken huzursuz olurum. Kişinin mahremiyetini izinsizce ihlal ediyormuşum gibi hissederim. Neyseki bir yerde “İnşallah birisi defteri okur…” diyor, bu biraz içimi rahatlasa dahi yine de benzer bir hisle okudum.
Henüz 15 yaşındayken yazdığı günlüklerle başlıyor kitap. İlk cümleden anladığım kadarıyla ilk yazma denemeleri de değil. 15 yaşında birisinin bu derece olgun üslubunun olması inanılmaz doğrusu. Yazarın büyüklüğünü gösteriyor. Ayrıca henüz çok gençken bile öylesine her şeyi anlayan, derinden hisseden olgun bir ruhununun olduğunu görmek bana hüzün verdi. Yaşıtları gibi aklı beş karış havada bir genç kız olsa daha mutlu olurdu. Her şeyi anlama lânetine yakalanan talihsizlerden olmuş sevgili Baran. Potansiyelinin farkında ama gerçekleştirememiş insan ızdırabını, bir türlü yakasını bırakmayan melankoli içinde boğulan birisini, aynı zamanda histerik bir genç kız kalbinin heyecanları ve arzularını açık seçik gösteriyor.
Kitabın ilk yarısında, ergenlik buhranlarının en olgun insanda bile tesirinin çok güçlü olduğunu görüyoruz. Küçük genç kız kalbinin her aşkın son ve ölümsüz olduğuna inanışının canlı örneği gibiydi Baran. Kitabın ikinci yarısındaysa onu zaman içinde olgunlaşmış bir kadın olarak görmeye başlıyoruz. Fikirleri ve duyguları olgunlaşırken inancının zayıflaması biraz üzücüydü. Babasını soğuk bir Şubat gününde kaybetmesiyle de daha bir çok açıdan da kendimi ona benzettiğim yerler oldu.
İlerleyen yollarda yazdığı günlüklerde siyasi
Şu Taşların Dili Olsa
Bir bebek dünyaya gelir, uyumsuz bir bebek. Gözleri görmez, boynu başını tutabilecek güçte değildir, kolları ve bacakları tutmaz. O hep bebek kalacaktır. 3 yıl yaşayabilir der doktor endişeli aileye.
Engelli bir bireyin, aile üyerini nasıl etkilediğini anlatan, okurken tüylerimi ürperten, sade anlatımının yanısıra şiirsel hissettiren bu kısacık hikaye gerçekten okumaya değer.
3 kısımdan oluşuyor hikayemiz. Ağabey, kız kardeş ve sonuncu. Her birinin engelli kardeşleri hakkında düşünceleri anlatılıyor, her birinin bakış açısındaki farklar, aynı olaylara verdikleri farklı tepkiler ve kurdukları bağların çeşitliliği oldukça çarpıcı.
Bu metin; sevginin iyileştirici gücünü, kurduğumuz bağların bize aynı zamanda acı yaşatabilmesini ve yaşadığımız acıların bizi canlı tutması hakkında düşünmemi sağladı.
Ve en güzeli de bu hikayeyi taşların ağzından dinliyor oluşumuz. Her şeyi izleyen, gözlemleyen taşlar hep oradalar. Her şeye şahit oluyorlar. Sessizce, dünden bugüne ve bugünden yarına hep orada duracaklar ve dinleyecekler...
Roman, hayali bir kasaba olan Macondo’nun kuruluşundan çöküşüne kadar geçen yaklaşık yüz yılı anlatır.
Hikâyenin merkezinde José Arcadio Buendía ve eşi Úrsula Iguarán tarafından kurulan Buendía ailesi vardır.
Yedi kuşak boyunca aşkları, savaşları, tutkuları, hataları ve yalnızlıkları takip ederiz. Roman ilerledikçe aile bireylerinin kaderlerinin birbirine benzediğini, aynı hataların nesiller boyunca tekrarlandığını görürüz. 
Yüzyıllık Yalnızlık 
Gabriel Garcia Marquez
Yüzyıllık Yalnızlık Gabriel Garcia Marquez
Felix ve Görünmez Kaynak -Eric Emmanuel SchmittEdebiyat
On iki yaşında bir çocuğun annesini iyileştirmek için verdiği çabayı anlatıyor kitap. ilginç olan bizde bu yaşta bebek gibi davranır genelde çocuklar, ama on iki yaşındaki Felix
daha büyük yaşta gibi davranıyor! Eric Emmanuel Schmitt bu serideki diğer kitaplarında olduğu gibi bu kitabıda bir dinle bağlamış. Bu kitapta afrika animist dinî ile bağlamış. İlk bölümleri sıkıcı ilerlerken bir anda ortaya çıkan Baba karakteri ile kitap güzelleşiyor. Son bölümü güzel bağlamış yazar. Hakikaten insan hep çözümü gelecekte görüyor ama dönüp baktığımızda bir çok şeyin sebebi geçmişteki travmalar da ve çözümü de bu travmaları anlamak ve destek almaktan geçiyor. Bu gibi konularda aile bağları önemli Felix ve babası beni etkiledi. Sevgiye, inanca, dostluğa ,özellikle koşulsuz dostluğa vurgu yapan güzel bir kitap. Tavsiye ederim. 
Félix ve Görünmez Kaynak 
Eric Emmanuel Schmitt
Félix ve Görünmez Kaynak Eric Emmanuel SchmittReklam
Reklam