İnsanın kendini açması yeterliydi, insandan insana canlı bir akış başlıyordu hemen, yükseklerden derinlere iniyor, derinlerden tekrar sonsuzluğa yükseliyordu.
İnsanlarla genelde o kadar ilgilenmeyiz ki, bize bunca acı ve mutluluk verebilme gücünü bir kişiye yüklediğimizde, o kişi başka bir dünyaya aitmiş gibi görünür gözümüze, bu şiirsellikle sarmalanır ve hayatımızı, kendisinin az çok yakınında bulunacağı, heyecan dolu bir akış haline getirir.
Reklam
Bütün dış tezahür ve görünüşlerin ötesinde ve altında mutlaka bir Tözsel Gerçeklik olmalıdır. Bu Yasa’dır. Kendisinin de bir birimi olduğu evreni düşünen insan maddede, kuvvette ve zihinsel hallerde değişimden başka bir şey görmez. Hiçbir şeyin gerçekten var olmadığını, her şeyin OLUŞ ve DEĞİŞİM olduğunu görür. Hiçbir şey hareketsiz kalmaz, her şey doğar, büyür ve ölür. Eşya en yüksek noktasına eriştiği anda düşüşe geçer. Ritim yasası her daim faaldir. Hiçbir şeyde sürekli bir nitelik, sabitlik yoktur. Süren tek şey değişimdir. Bu insan her şeyin başka bir şeyden geldiğini ve başka bir şeye dönüştüğünü, sürekli bir etki ve tepki, içe ve dışa akış, inşa olma ve yıkılma, var oluş ve yok oluş, doğum, büyüme ve ölüm halinde olduğunu görür. Değişimden gayri her şey geçicidir. Eğer bu kişi düşünebilen bir insansa, bütün bu değişen şeylerin, altta yatan bir kuvvetin, tözsel, asli bir gerçekliğin yalnızca dışsal görünüşleri veya tezahürleri olması gerektiğini anlar.
Kovalar altıncı hisleriyle yaşarlar. Yaradanın içlerine yerleştirdiği o kuvvetli sezgilerle karar alırlar. Hayat onlar için bir plan değil, bir akış gibidir .
Şu Thomas Mann denilen adamı zaten sevmezdim, son yazdıklarını okuyunca büsbütün soğudum. Hitlerciliğin yenilmesine elbette sevinecekti, tâ ilk gün- lerden beri o akışą karşı koymak istedi, ona bir diyeceğim yok; ama Alamanya'nın, kendi yurdunun, milletinin ezilmesi karşısında da bir üzgünlük duymuyor. "Oh olsun!,, der gibi bir hali var.
Reklam