Her bir gizem dini kendine özgüdür; her birinin kendi lokasyonu, kendi geleneği ve kendi ritüeli vardır.Fakat bunlara ait mitolojilerin ortak yönleri de çoktur. Örneğin, ölen ve dirilen tanrı ve tanrıçalar bu dinlerin müşterek yönüdür.Gizem dinlerinde esas olan, bu tanrı ve tanrıçalara adanmış bireylerin mevcudiyetidir. Fakat bu tanrı veya tanrıçaların diğer tüm tanrı ve tanrıçalardan üstün oldukları gibi bir iddia da popüler olmamıştır.Dürüşken, kendine özgü yönleri de bulunan gizem dinlerinin ortak özellikleri bağlamında şu taslağı ortaya koymuştur:
• Her gizem dininde var olan, ölen ve dirilen tanrı betimlemesi, her bahar yeniden doğan ve her kış ölen bitki örtüsünün yıllık çevrimini yansıtır.
• Dine kabul edilen kişi, doğadaki yeniden doğumu, ölümü, yavaşlamayı ve gelişmeyi görür ve kendisini bu çevrime ait hissederek doğayla özdeşleşir.
• Gizemdeki tanrıların söylencelerinde, onların düşmanlarını yendiklerine ya da yeryüzünü günahtan kurtararak yaşama dönüp ölümü yendiklerine inanılır.
• Tanrı’nın bu öyküsü canlandırılarak dine kabul edilenlerin, söylencelerin içindeki yeniden doğumu büyük bir esrime halinde duyumsamaları sağlanır.
• Gizem dinleri, sevgi yoluyla taraftarlarının tanrıyla yakın ilişki içine girmelerini sağlar.
• Sevgi yoluna girenler insanın tanrı sevgisine layık olmadığını düşünür ve bu yüzden bedenlerini küçümseyerek ruhlarını yüceltmeye yönelirler."
"Gizem tanrıları ölümlüler gibi acı çekerler ve ölürler. Osiris, Orpheus, Herkules, Bacchus, Attis, Adonis, ölen ve dirilen tanrılardır.Bunlar yer altına inip oradaki ruhların da günahtan arınmalarını sağlarlar.Gizem dinlerinin temel içeriği, acı çeken tanrının acısına ortak olmaktır.Gizeme kabul edilen kişiler tanrının yazgısını kendilerine örnek alarak yas tutarlar.Bu yası, tanrının kurtuluşunun