E爱丽
@alefelif
书呆子
96 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kesinlikle çok beğendim. Uzun zamandır bir kitap gözlerimi böylesine doldurmamıştı. Dostluk, aşk, özlem, macera; beni her yönden doyurdu bu hikaye. İlk bakışta insan bir kızın yanlışlıkla Feylerin dünyasına girmesi ve kendi insan dünyasına geri dönüş çabasını anlatan bir hikaye bu. Ama içindeki dostluk, aşk ve kenetlenme basit bir hikayeden daha fazlası. Her karakterin kendine özgü hikayesi ve farklılıkları, o farklılıkların hepsini bir araya getirmesi ve bir bütün olmaları. Zor durumda kaldığımızda sınırlarımızın ötesine geçmek ve en önemlisi, savaşmayı asla bırakmamak. Sevdiklerimiz için imkansız deneni başarmak ve geriye dönüp baktığımızda kendi potansiyelimize ve yapabileceklerimize şaşırmak. İkinci kitabını okumak için sabırsızlanıyorum. 
Damla N. Archeron
Damla N. Archeron
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çin'in 1997'de yaşadığı büyük kuraklığın kurgusal incelemesi. Kuraklıktan dolayı yazın göç eden köy halkının en yaşlı üyesi İhtiyar, göç etmeyi reddediyor ve kör köpeğiyle tek başına köyde kalıyor. Tüm umudunu da filizlenmeye başlamış bir mısıra bağlıyor. İhtiyarın ve köpeğin hayatta kalmaya çalışması, her ne pahasına olursa olsun mısır fidesini korumaya çalışmaları, zor doğa şartlarında canlıların vahşileşmesi ve birbirleriyle mücadelesi.
Özellikle son on sayfa fena çarptı.
Kitabı elime aldığım andan itibaren böyle bir şeyle karşılaşacağımı hiç beklemiyordum. İçerisinde güçlü bir ilkellik, cinsellik ve kısmen vahşilik barındırıyor. Aniden vejetaryen olmaya karar veren Yonğe'nin hikayesini üç ayrı bölümden okuyoruz, biri kocasının, diğeri eniştesinin, öbürü ablasının ağzından. Beni başta heyecanlandırsa da üçüncü bölüm ve bitişi anlamsız ve vasat geldi. Öbür yandan yazarın dilini pek beğenmedim, biraz abartılmış gibi geldi bana.
Yalnızca Yonğe'nin iç dünyasını anlamak, sanat ve cinselliği birleştirmek ve bunu toplumsal normları çiğneyerek, ahlaksızlık denilecek şekilde yapmak etkileyiciydi ama çok daha iyi bir son hakediyordu. 
Vejetaryen 
Han Kang
Vejetaryen Han Kang
Bu serinin yeri her zaman çok ayrı olacak. Beni hem rahatlatan hem de üzen bir havası var. Twilight okuduktan veya izledikten sonra bir süre kendime gelemiyorum, bir anda 17 yaşındaki o halime dönüyorum. Gerçeklikten koparıyor gerçekten, bir miktar melankolik hissettiriyor, biraz mazoşistik olmasına karşın çok etkileyici bir aşk hikayesi bu ve gerçek hayatta böyle bir şeyin olamayacağını bilmek insanı biraz üzüyor. Geneline baktığında klasik bir vampir/kurtadam kurgusu ama yazıldığı dönem ve etkisiyle tamm bir kült. Tabiki okurken saçma gelen yerler oluyor, özellikle Bella'nın ergenlikleri, ama yine de sonunu bildiğim halde elimden düşüremiyorum. Kitap filminden çok çok daha iyi. Olaylar filmde olduğu gibi hızlı geçiştirilmiyor. Örneğin Edward ve Bella'nın ilişkisi hızlıca oldu bittiye gelmiyor veya Alice ve Carlisle'ın vampir olma hikayesi, her bir vampirin neden farklı özel güçleri olduğu gibi filmde bahsedilmeyen detaylar da kitapta anlatılıyor. Filmi kitabından kesinlikle çok çok daha iyi. Filminde team Jacob kitabında team Edward 我艹 
Alacakaranlık
Alacakaranlık
Çok uzun zaman sonra beni hüngür hüngür ağlatan bir kitap okudum. Yazarın, annesinin ölümünün ardından yazdığı roman desen değil, otobiyografi desen pek oturmuyor, kendi gözünden annesi ve annesinin yaşamı desem daha mantıklı. Bildiği kadarıyla onun çocukluğundan başlıyor ve ölümüne kadar annesini anlatıyor. Kendi kuralları olan, hayatı bu kurallara göre yaşayan bir kadın, aslında bir parça hepimizin annesine benziyor. Annesinin yaşlılık dönemleri ve artık kendi ayakları üzerinde duran despot kadından, ilgiye ihtiyaç duyan bağımlı birine dönüşmesi beni çok üzdü, okurken kendi annem hakkında düşündüm. Bir gün annemin de yaşlanacağı, onun da bana ihtiyaç duyacağı aklıma geldikçe, kitaba ara verip delicesine ağladım. Bunun fikri bile bu kadar acıyken, yaşamak nasıldır?
