Edebiyat hâlâ bir ihtiyaç olarak görülürse totaliter bir toplum edebiyatının buna benzer şekillerde üretilmesi muhtemeldir.
Hayal gücü –hatta mümkün olduğunca bilinç– yazma sürecinden çıkartılmış olacaktır.
Kitapların ana hatları bürokratlar tarafından belirlenecek ve öyle çok elden geçecek ki son hâlini aldığında fabrikadaki montaj bandının sonundaki bir Ford araba ne derece bireyselse o kadar bireysel olabilecek.
Böyle üretilen bir şeyin çöpten farksız olduğunu söylemeye gerek yok, ancak çöp olmayan herhangi bir şey devlet yapısı için tehdit oluşturacaktır.
Geçmişten bugüne ayakta kalan edebiyata gelince o da sansürlenmek ya da en azından ayrıntılı bir şekilde yeniden kaleme alınmak zorunda kalacaktır.