Konuşmanın alışmak, alışmanın da sevmek gibi yan etkileri oluyor. Ama siz insanlar da ne kolay alışıyorsunuz be. Yabancılara bile. Hatta hep yabancılara. Sonra da aslında hiç gelmemiş birilerinin gidişine üzülerek geçiyor hayatınız. Enayilik resmen, başka bir şey değil.
Talihsizliğe alışmak kolay mı? Değil tabii, çeken bilir... Bir müddet sonra ümit yorgunu bir adam olup betonlaşıyorsunuz. Umutsuzluk ruh sağlığınızı korumaya başlıyor, ümit etmeyince kaybetmek de çıkıp gidiyor hayatınızdan.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İçindeki Bir Aksaklığı Tamir Ettim Bu Gece...
AKSAK
-1-
Alışmak sevmekten daha mı zor bilemem
Lakin,
Sen başka biriyle seve seve uyurken Ben asla uyuyamamaya alışıyorum inceden.
Neticede gözü arkada kalanların nöbetini,
birinin devralması gerek
geceden.
-2-
Bazı düşünüyorum
Yani mümkün değil tabii ama,
Daha az aşık olsaydım sana
Senden gidebilecek kadar yani... Gidişim, gücüne gitsin isterdim mesela...
Celil Nalçakan
Sayfa 15
Altmış ya da seksen yaşında ölmek on ya da otuz yaşında ölmekten daha zor. Hayata alışmak, işte zor olan bu.
