Markman, kâtillerle yaptığı profesyonel çalışmaları (Dominick Bosco ile birlikte) Alone with the Devil kitabında anlatmıştır. Psikiyatr, bir izleyici kitlesi olarak psikopatlarla özdeşleştiğimizi, yaşam fantezilerimizi içsel denetimler olmaksızın psikopatları izleyerek hayata geçirdiğimizi öne sürer. Markman, "Onların içinde, bizim içimizde de olan bir şey var ve o şeyin ne olduğunu bulmak için onlara doğru çekiliyoruz" diye yazmıştır. Weber'le yaptığı görüşmede daha da ileri giderek, "Hepimiz derimizin altında birer psikopatız" demiştir..
"Johnny
reserve tonight for me keep it exclusively for me alone" diye başlayan pek hafif bir dans melodisini on bin kere dinliyorum. Bir sayfa, tek bir sayfa, ilk sayfayı okuyorum ve mektubu yanıma yatırıyorum ve hayvan gibi böğürerek avaz avaz ağlamaya başlıyorum. Ne kadar ağladığımı hatırlamıyorum. Sonra Kağan gelmiş, bir ölü, bir ceset gibi uyuyormuşum, mektubu kaldırıp yerine uzanmış. Akşamüstü uyandık. İki düş hatırlıyordum bu günü silen uykudan. Birinde bir yaratık doğurmuşum babamdan, annem babam ve o yaratık bir aradayız ama o yaratık aynı zamanda benim, bir yandan babası da benim, bir kavga var annemle aramızda, kuma gibiyim ben, annem bana bağırıyor "ne olacak" diyor kucağımdaki yaratığı işaret ederek "o da babası gibi bir çöl faresi."
Sayfa 146
Reklam
“She leaves her throne.
She leaves her home.
At night, she roams.
The dark, her own.
Alas, Princess.
You’re not alone.”
People who are unable to stay alone will be conquered by others.
(Yalnız kalamayan insanlar, başkaları tarafından fethedilecektir.)
Sayfa 23
bir yaz gecesi uykuya daldım ve uyandığımda dünyanın farklı olacağını umuyordum. sabah gözlerimi açtığımda dünya tıpatıp aynıydı.
radyonun düğmesine uzandım. Alone çalıyordu. lanet şarkının adı Alone'du ve bu yetmezmiş gibi söyleyen grubun ismi de Heart'tı. en sevdiğim şarkı değildi. ya da en sevdiğim grup. ya da en sevdiğim konu. "bilemezsin ne zamandır..."
Aristo
Reklam
Reklam