..Amentü'ye inanıyorsak bu muammayı çözmek, zihnimizi ve kalbimizi kilitleyen fikrisabitlerden kurtulmak zorundayız. Aksi hâlde sadece bizi hakikatte tutacak istikameti kaybetmekle kalmayacak, kalbimizin sesini de duyamaz hâle geleceğiz.
"Hayatın mânâsı Amentü'ye inananlar için ne müphemdir ne de muğlak."
Âmentü'ye inanlar Cenâb-ı Hakk'ın rızasını kazanmak için yaşar.
"Ah. Sen... sen Amentü'n için bir şerefsin," dedi Bouchart soluk soluğa.
"Sense kendininkinden sapmışsın."
"Sapmadım... onu aştım. Dünya çoğu insanın kabullenmeye cesaret ettiğinden çok daha karmaşık bir yer. Ve sen, Assasin... adam öldürmekten başka bir şey biliyor olsaydın bunu anlayabilirdin."
Altaïr kaşlarını çattı. "Erdem nutkunu kendine sakla ve şunu bil de öl: Elma'nın kendi ellerim dışında başkasının eline geçmesine asla izin vermeyeceğim."
Eserden bahsederken, onun sırtında ısındığını hissetti. Elma uyanmıştı sanki.
Bouchart alaycı bir edayla gülümsedi. "Onu sakın yanından ayırma, Altaïr. Sen de bizim vardığımız sonuçlara varacaksın... zamanla..."
Günaydınn
Kader maddesini okumadığım kitap kalmadı, altından kalkamadım. Ne kadar kolaymış oysa; sonunda bıraktım kendimi kadere. Amennâ. Her yanım kaza belâ. Her belâda bir beli. Amentü billahi.
