Venedik Taciri… bölüm ve bölüm çök düşündürdü. İlk bakışta bir dostluk, borç ve mahkeme hikâyesi gibi görünse de güven, sadakat ve tabii daha çokça karışık duygular var. satırların altında insan doğasına dair oldukça karmaşık duygular var. Ki bence en önemli noktası sevgiyi farklı duygularla anlatmak. Bence günümüzde de ihtiyacımız olan bir mesele sevgi…
-
Ah Shylock Ah… kötü bir karaktermiş gibi duran ama yaşadığı onca dışlanmışlığa nazaran kitapta etkili bir karakter.
-
En son kısımda ise, bir mahkeme sahnesi var ve asıl en çarpıcı bölüm burası ve kitabın ana teması. Adalet ive merhametin karşı karşıya gelişi… insanın vicdanıyla mı yoksa sadece sunulam yasalarla mı hayatını idame ettiriyor? ve bu soru bence kitabı da karakterleri de yansıtan bir soru…
-
Herkese keyifli okumalar diliyorum.
Kaçan kovalanır hiç şaşmaz...!
Anlatmaya nereden başlasam bilemediğim için ortasından başlamaya karar verdim. Tarık Tufan ile yıllar önce tanışmış sadece bir kitabını okuyup rafa kaldırmış beş yıl sonra yollarımız yeniden kesişmiş ve kitaplarının hepsini okumuş bulunmaktayım. Bazıları sevdim bazılarına da çok bayılmadım yalan yok. Ama Şanzelize Düğün Salonunu sevdim bence. Ana karaktere çok kızsam da her şeydi aslında sonuna ne oldu sahi? Pat diye bittin ve bir süre sessizce bakışmamıza sebep oldun, hayır istediğin bu muydu bilmiyorum. Adamın annesini kaybetmesini sonucu yaşadıklarından Eda'ya aşık olması ve onunla birlikte yaşadıkları yaşayamadıkları her şey var içinde... Ve bir kadın, kadın için göze alınanlar. Adam kadına deli gibi aşık kadın da başkasına şaşırdınız mı? Üstelik kadın her sorun yaşadığında soluğu adamın yanında alıyor. Ah Eda diyenleri duyar gibiyim. Ama sonuç olarak ne diyoruz, kaçan kovalanır ve asla şaşmaz.
Acaba neden böyle seni düzgünce seven sarıp sarmalayan biri varken seni döven, aşağılayan, ciğeri beş para etmez insana gidersin ki?
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yanlış Hesaplar Her Zaman Kötü mü Noktalanır?1000Kitap
Evdeki hesabın çarşıya uymaması her zaman kötü mü sonuçlanır? Lucy Maud Montgomery'nin Yeşilin Kızı Anne-1 isimli kitabını okurken sürekli bu atasözü aklıma geldi çünkü olaylar erkek evlat edinmek istenirken gelen bir kız çocuğu ekseninde gelişmekte. Eser; Matthew ve Marilla Cuthbert kardeşlerin ev vs işlerinde yardımcı olması için bir erkek evlat edinmek isterlerken evlat olarak gelen bir kız çocuğunu ve devamındaki olayları ele almakta.
Kitabı yaklaşık iki hafta önce okuyup bitirdim o yüzden bu incelememde bazı noktaları atlamış olabilirim. Eksiğim olursa affola, bunları belirtmeniz benim için eşsiz bir katkı olur. Bununla birlikte eserdeki bazı olaylara değineceğim için bu inceleme yazısı spoiler içermektedir.
Daha çok gençler ve genç yetişkinlere hitap edecek şekilde yazılan roman; 8 kitaplık bir seri. İncelemeye konu olan bu ilk kitapta evlat edinilen Anne Shirley'in evlat edinildiği sıra olduğu 11 yaş ve 16 yaş aralığındaki olayları ele almakta. Olay kurgusu çok güzeldi. Herhangi bir mantık hatası gibi bir şeye rastlamadım. Olaylar okuru doyurucu bir biçimde sunulmuştu; ne çok gereksiz uzun ne de çok üstünkörüydü.
Romanı okurken birçok duyguyu, düşünceyi hissedip deneyimledim. Yani anlatılanların okura hitap etmesi geçmesi çok güzeldi. Hissettiğim, deneyimlediğim temalara kitaptan örnekler verecek olursam:
1) Marilla ve Matthew'in erkek çocuk yerine yanlışlıkla bir kız çocuğu evlat edinmesinde hem Anne'in hem de Marilla&Matthew kardeşlerin yaşadığı hayal kırıklığını hissettim.
2) Anne ve Diana'nın tanışması ve arada sımsıkı bir dostluk bağının oluşması bana çocukluk arkadaşlığı gibi saf, temiz bir değeri tebessümle yad etmemi sağladı.
3) Anne'nin Diana'ya meşrubat ikram edecekken yanlışlıkla şarap ikram etmesi bazen hayatta hiç istemeden olsa da
Firuze Kehribar Ateşi Kitap Yorumum
"Her yara kabuk bağlar derler ama bazı yaralar sanki kalp için yaratılmıştır… Onunla da olmuyor, onsuz da… "
Merhabalar canlarım
Ben geldim ve bugün sizlere daha önce MH serisiyle kalemiyle tanıştığım Mehsa'nın, beni ilk sayfadan itibaren içine çeken yepyeni kitabı Firuze: Kehribar Ateşi ile geldim.
Seneler önce birbirlerini çok severek evlenen Arjin ve Rohat, aşiretin ve çevrelerindeki insanların baskısı yüzünden çok büyük bir yara alıyorlar. Rohat, deliler gibi sevdiği karısı Arjin'in üzerine kuma getiriyor. Arjin ise yaşadığı acılara daha fazla dayanamıyor. Hamileliği sırasında son derece zorlu bir doğum geçiriyor ve üç gün üç gece suda kaldıktan sonra büyük bir lanet savuruyor.
"Bir daha bir Koçak, bir Saruhan'ın yari olmayacak ve onlardan dünyaya çocuk gelmeyecek…"
Ancak o an, bu lanetin yıllar sonra Firuze ve Ezra'nın hayatını altüst edeceğinden habersiz.
Bir kadın düşünün… Kız kardeşinin başına gelenlerin intikamını almak istiyor ve bunun için sınırlarını zorlamaya hazır. Üstelik bu kadın bir avukat: Firuze Koçak.
Firuze, gözü gibi sevdiği kız kardeşi Dildar'ın yaşadıklarından sonra hem yıllardır sevdiği adamdan hem de yaşadığı şehirden büyük bir ihanetle ayrılıyor. Ta ki üç yıl sonra Arjin Saruhan tarafından geri çağrılana kadar…
Mardin'e gitmesine on gün kalmışken beklenmedik bir şekilde erkenden dönüyor ve bir daha asla karşılaşmayacağını düşündüğü imkânsız aşkı Ezra Saruhan ile yolları yeniden kesişiyor.
Ama aralarında çok ağır bir cümle var:
"Bir daha gözün gözüme değmeyecek."
Ezra, ilk başlarda Firuze'nin yüzüne bile bakmıyor. Fakat zaman geçtikçe Firuze'nin davranışlarındaki gariplikleri ve Mardin'e geliş sebebini sorgulamaya başlıyor. Geçmişin sırları birer birer ortaya çıkarken bakalım Ezra, Firuze'yi
Genel olarak kitapta işlenen konular olsun karakterler olsun her şey harika bir potansiyele sahip ama yazarın bunlar işleyiş tarzında tam da adlandıramadığım bir eksiklik var. Asilerin hikayesi olsun ana karakterin babasının hikayesi olsun bunlar çok geri plana atılmış gibi geldi bana. Kitap her ne kadar akıcı olup kendini okutsada özellikle başlarda yazımdaki kopukluk çok belli oluyor. Enemies to loversa gidişatı için okudum desem yeridir ve ne yalan söyliyeyi günlük yearning dozumu aldım. Sadece sonunu heycanlı bir yerde bırakayım derken saçma sapan bir yerde bitirmiş. Evet heyecanlıydı 2. kitabı merak ediyorum ama böyle konuşmanın orta yerinde kesilmiş gibiydi sahne.
uzuuuun zamandır merak ettiğim o kitabı sonunda bitirdim. öncelikle kitap söylendiği kadar akıcıymış ve beni rs’den çıkarmayı başardı eğer daha az üşengeç olsaydım bir haftadan bile kısa sürede biterdi. yazarın ilk kitabı olduğunu göz önünde bulundurursak yazım dili de yeterliydi yine de biraz çeviri kitap hissiyatı veriyordu. kafa yormanıza gerek kalmadan çok rahat bir şekilde okuyup geçebiliyorsunuz fakat burada beni rahatsız eden noktalardan biri çok sık kelime ve cümle tekrarına düşülmesi oldu. kitabın neredeyse 500 sayfa olmasında bunun büyük bir payı var. bir noktada “e biz aynı cümleleri zaten on beş yirmi sayfa önce de okuduk??” hissine kapıldım. yapılmak istenen şeyi anladım ama kesinlikle geliştirilmesi gerektiğini düşünüyorum. karakterlere gelirsek ana karakterin amacına ulaşmak için yaptıklarından sonra hiçbir şey olmamış gibi davranmak yerine kendiyle yüzleşmesini vs. beğendim açıkçası toxic bir ana karakter bekliyordum ama öyle çıkmadı. yan karakterlerin de çok fazla oldukları için derinlikli olmamalarını anlıyorum, her birine detaylı bi arka plan oluşturulsaydı okurken yorucu olabilirdi ki bildiğim kadarıyla zaten seri bir iki tanesi hariç onlardan bağımsız ilerliyor. o nedenle çok takılmadım. genel olarak kitabı okurken gayet eğlendim, ters köşeleri de beğendim son sayfaya kadar devam ettiler ve çoğu hoşuma gitti. 7,5 verilebilseydi kesinlikle 7,5luk bir kitaptı ama yuvarlayıp 8 verdim.
not: kitabın başında tetikleyici unsur uyarısı var etkilenmem diye düşünsem de üç gün rüyama girdi nxpsmfpsmf hoş olmadı..
