Keşke insanlar geçip giden şimdiyi yaşamak yerine,geçmişte kalan bir sıkıntının hatıralarını anımsamak için hayal gücünü bu kadar zorlamasalar.
Fakat tam ortasında eğlencenin, ikide bir
Üzülüyor, acı çekiyor ruhum
Bir kurt yüreğimi yemektedir
..Dünyayı istemiyorum anımsamak
Mutluluk kirlenmiştir yalanla,
Ve ağuyla doludur her kucak
..Yalnızım, avuntusuz, Dört yanım çıplak duvar
..Geleceğe korkuyla bakıyorum,
Tasayla bakıyorum geçmişe
İdam öncesinde bir suçlu gibi
Bir can dostu arıyorum çevremde
Bir kurtuluş habercisi gelecek mi?
Reklam
Sözde her gerçeğin seviyesini ölçen sarsılmaz hafızamız, aslında gerçeğin düşmanıdır, çünkü insan daha kendini anlatmaya başlamadan önce, içindeki bir organ yaşananları anımsamak yerine üretmeye, yaratmaya başlar…
"Bugüne dek hiçbir haklı oluşumdan mutlu olmadım. Çünkü her haklı oluşumun özünde; acı, buruk ve kekremsi bir hüzün hikayem vardı. Haklı olduğum her konuda, haklı olmayıp, mutlu olmak isterdim. Çünkü mutlu olmak, haklı olmaktan her zaman daha güzeldi… Kuşkusuz böylece olduğu gibi pencereden baktığında hissettiği o özgür olma duygusunu anımsamak istiyordu."
Tozunu silkelemektir zamanın
anımsamak dediğimiz
bu yüzden mi hatırlamak
hep öksürtür içimizi?
Reklam
Reklam