sıfır puan verebilseydim verirdim... okuduğum en berbat kitap. twt da kafası çürümüş anon incel kitabı. kendi little thing ine aradığı kriterlerini sıralamış. yaşasaydı imza etkinliğine gider suratına soğan fırlatırdım
göreceliDuygu ve Düşünce
Puan vermedi
Burda Behçet hocanın değindiği güzel bi anekdot var, çoğu zaman bir golf kulübünde sopa taşıyan kişilerin networkü ve hayat kalitesi. Anon bi devlet veya özel bi üniversite okuyandan çok çok iyi olduğunu düşünüyor. Haklılık payı var elbet hemde oldukça fazla ama,eğitim herşeye rağmen bireyin kendini eğitebilmesi asıl değinilecek noktadır.
Puan vermedi·215 syf.·
2024 800. kitabı
"Ben şiirsel yetileri olan bir filozof değil, felsefeyle hayat bulan bir şairdim. Şeylerin güzelliğine hayran olmaya, evrenin şiirsel ruhu, küçücük şeyler aracılığıyla algılanamaz olanın peşinden gitmeye bayılırdım.. S:22
Ben şiirsel yetileri olan bir filozof değil, felsefeyle hayat bulan bir şairdim" diyen
. 
Işık Ergüden Felsefi Denemeler Pessoa'nın -çoğu henüz hiç bilinmeyen- İngilizce kaleme aldığı felsefi yazılarını en kapsamlı ve aslına sadık kalınarak bir araya getirmekle kalmıyor, felsefi tasarılarının ortaya koyduğu düşünce çizgisini de takip ediyor.
Pessoa Arşivi'ndeki 1478 sayfalık felsefe yazılarından hareketle hazırlanan Felsefi Denemeler'inde de, birçok başka eserinde olduğu gibi, iki farklı dışkimliğe rastlanır: Charles Robert Anon ve Alexander Search. Bu kitapta kendini Ömer Hayyam'la karşılaştırarak dışkimlik meselesine şöyle açıklık getiriyor:
Ömer'in tek kişiliği vardı; benim ise, neyse ki ya da ne yazık ki hiç yok. Şimdi böyleyim, bir saat sonra başka. Bir gün nasıl olduğumu ertesi gün unutmuş oluyorum. Ömer neyse o, tek bir dünyada, dış dünyada yaşıyor; bense neysem o değilim, sadece dış dünyada değil, hem ardışık hem de dağınık iç dünyada yaşıyorum. Onun felsefesi, Ömer'inki gibi olmasını istese de hiçbir zaman aynısı olamaz. Bu sayede rızam olmadan, eleştirdiğim felsefeler taşıyorum içimde ruh gibi dolaşan; Ömer onların hepsini reddederdi, çünkü hepsi ona dışsaldı; ben onları yadsıyamam, çünkü onlar bizzat ben'im..
Felsefe pesdoyka devam etmk istersenız #OKUYUN #OKUTUN 
Felsefi Denemeler
Işık Ergüden Felsefi Denemeler Pessoa'nın -çoğu henüz hiç bilinmeyen- İngilizce kaleme aldığı felsefi yazılarını en kapsamlı ve aslına sadık kalınarak bir araya getirmekle kalmıyor, felsefi tasarılarının ortaya koyduğu düşünce çizgisini de takip ediyor.
Pessoa Arşivi'ndeki 1478 sayfalık felsefe yazılarından hareketle hazırlanan Felsefi Denemeler'inde de, birçok başka eserinde olduğu gibi, iki farklı dışkimliğe rastlanır: Charles Robert Anon ve Alexander Search. Bu kitapta kendini Ömer Hayyam'la karşılaştırarak dışkimlik meselesine şöyle açıklık getiriyor:
Ömer'in tek kişiliği vardı; benim ise, neyse ki ya da ne yazık ki hiç yok. Şimdi böyleyim, bir saat sonra başka. Bir gün nasıl olduğumu ertesi gün unutmuş oluyorum. Ömer neyse o, tek bir dünyada, dış dünyada yaşıyor; bense neysem o değilim, sadece dış dünyada değil, hem ardışık hem de dağınık iç dünyada yaşıyorum. Onun felsefesi, Ömer'inki gibi olmasını istese de hiçbir zaman aynısı olamaz. Bu sayede rızam olmadan, eleştirdiğim felsefeler taşıyorum içimde ruh gibi dolaşan; Ömer onların hepsini reddederdi, çünkü hepsi ona dışsaldı; ben onları yadsıyamam, çünkü onlar bizzat ben'im..
Felsefe pesdoyka devam etmk istersenız #OKUYUN #OKUTUN Felsefi Denemeler
Bazı kitaplar vardır okuduğunda onunla bir bağ kurarsın karakteri içselleştirirsin tam olarak öyle olacağını düşündüğüm bir kitaptı, okuduğumda bana umut vereceğini karakteri çok içselleştireceğimi düşünmüştüm. Dorian için sisteme çevresine söveceğimi sanmıştım muhtemelen arkadaşımın bu kitabı sakin olduğun bir zaman da oku öyle keyfi çıkar dediği için böyle bir şey düşünmüştüm. Evet karakter için üzüldüğüm anlar oldu ama bunlar ihtiraslarının kurbanı olan Dorian değildi onun için başka seçenekler de vardı.
Ön yargılarımı anlattığıma göre kitaba geçebilirim artık
Kitapta aslında çevrenin ne kadar önemli olduğunu hissettim, hayatımıza giren insanların bize tahmin ettiğimizden daha çok etkisi olduğunu anlıyor insan. Belki Dorian Basil'in evinde Lord Henry ile tanışmasaydı sonu böyle hazin bitmeyecekti. Ama şu da bir gerçek kaderimizi ve sonumuzu tercihlerimiz belirliyor. Sybile karşı bu kadar acımasız olması benim bile kalbimi kırdı. O tarjik anon Sybil için ne kadar kırıcı olduğunu tahmin bile edemiyorum ve günün sonunda Henry yüzünden olaya sadece bir tiyatro sahnesi olarak bakması...
Dorianın başına her ne geldiyse başlangıç Henry yüzündendi fakat devam ettirip başkalarını yoldan çıkartması tamamen kendi ihtirasları ve yaşlanıp elindeki gençliği ve Basil yüzünden tutkun olduğu güzelliğini kaybetme korkusuydu.
Her ne kadar yoldan çıkmış olsa bile insan, günün sonunda vicdanın ağır yükü kendini dayanılmayacak şekilde ortaya çıkarır.
Başka evrenlerde bambaşka seçimlerle Dorian-Sybil Vane
Not: İlber Ortaylı'nın okuduğunuz izlediğiniz yaşadığınız şeyler yüzünüzde iz bırakır ne okuduğunuza dikkat edin sözünü çok daha iyi anladım. (bu söz tam olarak böyle söylenmemişti anlamı böyleydi sözü bulduğumda yeniden eklerim).
Pessoa’nın “Savaşın tek bir kurşunudur bu kitap”dediği kitap.Bence Huzursuzluğun kitabından önce okunması gerekir ki Pessoa’nın kimliklerine hakim olunabilsin.
Yaşam kuralları ve irade gücü kısmında değindikleri özellikle okunmalıdır.
Birçok kimlik oluşturmuştur ama aralarında en yakın bulduğum C.R Anon,Kardeş Maurice,Alexander Search oldu.
28 yaşında hayatta hiçbir şey yapmadım diyen Fernando’nun insanın aklına gelebilecek kötü ve iyi her düşünceyi tasarlayıp önümüze koyması...çok çok değerli.
Her zaman yaşamın seyircisi oldum demiştir ve seyirci olduğu bu acımasız dünyayı bizlere anlatmıştır.
Son olarak kitapta mektuplardan birinde kendi hakkında şöyle diyor : “Erkek zekasına sahip,dişi mizaçlı biriyim” Her şeyin zıtlığından biraz kendine katan güzel yazar,şair ve ressam.
Kitabına yazmak istediği ön sözü gibi;
“İnsan okurken yaşamaya ara verir.Şimdi bu noktaya erişmeye çalışın.Yaşamayı kesin ve okuyun ! Yaşam nedir ki?”
Lütfen yaşamınıza ara verin ve Pessoa okuyun.
PESSOA VE HUZURSUZUĞUN KİTABI ÜZERİNEEdebiyat
Peki, kim kurtaracak beni var olmaktan? Ne ölümdür istediğim ne de hayat.*
13 Haziran 1888 saat 15.20'de, Largo de S. Carlos'ta, 4 numaralı evin soldan dördüncü katında, aynı zamanda müzik eleştirmenliği de yapan adalet bakanlığı görevlisi Joaquim de Seabra Pessoa ile Maria Madalena Xavier Pinheiro Nogueria'nın ilk çocuğu Fernando Antonio Nogueira Pessoa dünyaya gelir. 1893 yılının Ocak ayında da kardeşi doğar, 13 Temmuz'da da veremli babası kırk üç yaşında ölür. 2 Ocak 1894'te kardeşi Jorge, daha bir yaşını dolduramadan, ölür. Annesi komutan Joao Miguel Rosa ile tanışır ve bir yıl sonra evlenirler (Pessoa da Huzursuzluğun Kitabı'nda buna hafifçe değinir). 26 Temmuz 1895'te Pessoa, çocuksu bir dörtlük olan ilk şiirini yazar: A minha querida mama (Canım annem). 6 Ocak 1896'da Fernando ve annesi Durban'a giderler ve Fernando, İrlandalı rahibelere bağlı Kutsal Aile manastır okuluna gider. İlköğrenimini burada tamamlar ve ilk komünyonu da burada yapılır. 1899 yılının Nisan ayında Durban Lisesi'ne girer. Fernando'nun edebiyatla tanışmasında, özellikle Latin klasiklerini ve İngiliz edebiyatını tanımasında lise müdürü önemli bir rol oynar.
1902 Mayıs'ında Portekizce ilk gençlik şiirini yazar: Quando ela passa (O geçtiğinde). Fernando Güney Afrika'ya tek başına, Alman ''Herzog'' gemisiyle döner. Durban Ticaret Lisesi'ne kaydolur. Geceleri buradaki derslerini izlerken, gündüzleri de Cape of Good Hope Üniversitesi'nin giriş sınavına hazırlanır, İngilizce romanlar yazmayı dener. Günlüğü okuduğu yazarlar hakkında fikir verir: Shakespeare, Shelley, Keats, Byron, Espronceda, Voltaire, Moliére, Tolstoy, Aristoteles, Lombrosso. ''O Palrador'' adlı bir dergi kaleme almayı tasarlar ve başlar. Dergiye Fernando'nun yarattığı on beş Portekizli ve İngiliz ''yazar'' katılır.
Cape of Good