Biliyor musun, o sıralar durmadan kendime şunu sorardım: Neden böyle aptalım ben? Madem başkaları aptal ve ben aptal olduklarını kesin biliyorum, öyleyse neden onlardan daha akıllı olmak istemiyorum? Sonra, herkesin akıllı olmasını beklemenin çok uzun süreceğini anladım, Sonya. Bir de bunun hiçbir zaman gerçekleşmeyeceğini…
Ne kadar aptalım. Bebek gibi ağlıyorum. Ne olursa olsun, her şey düzelir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“ O günü hatırlayınca hala ağlarım ve niçin ağladığımı bilmem. Ne kadar da aptalım değil mi? Ama o ilk ağladığım zamam döktüğüm yaşlar başkaydı. İnsan o yaşları hayatında ancak bir defa döker.”
"Ben bir aptalım. Cahilim. Körüm. Gülün bana, gülün. Ben... Ben çöktüm. Hiçbir şey bildiğim, anladığım yok. Keşmekeşin tam ortasındayım. Ilık su gibiyim. Kaybettim, yenildim. Herkesten daha aşağıdayım. Acı çekmeyi bile beceremiyorum. Doğru düzgün bir anlatsanıza, acı nedir? Dalga geçmeyin!"
Sayfa 52
Sanırım kadınlar önce bana aşık oluyor, sonra dünyanın en sarhoş adamı olduğumu fark ederek onlara uzun süre yoğunlaşamayacağımı anlıyor ve bunun üzerine kıskançlığa kapılıyorlar, ben Tanrı'ya Âşık bir aptalım oysa, o kadar. Evet, öyleyim.
Misal ben aptalım, doğuştan aptalım...
