Erkektir, elli yaşına da gelse daima kendini on sekiz, yirmi yaşında bir kız alabilmekte yaradılıştan gelen bir hak sahibi olarak görür. Evet altmış yaşındaki erkek, otuzundaki kadını kartlıkla itham eder.
"Zorbalar, başa çıkamadıkları, korktukları her şeyi tarih boyunca daima yakmışlardı. Zorbalar, insanları, kitapları ve binaları hep yaktılar... Zorbalar korktukları herkesi "cadı" ya da "şeytan" diyerek cayır cayır hep yaktılar! Düşünceler ve düşler yanmaz maddeden yapılıyor oysa..."
Kadınlara “oy hakkının” bile hayal olduğu bir dönem. (Canım Atatürk.)
— Birincisi, sen kadınsın, ben erkek. İkincisi, sen karısın, ben koca.
— Ee, üçüncüsü?
— Üçüncüsü ben hâkimim, sen mahkûm.
— Tuhaf şey!
— Darılma... Bugünkü kanun gereği bu.
— Bugünün kanun kadınlara evlilik hakkından başka bir şey sağlamıyor mu?
— Sağlıyor. Bazı göz boyayacak şeyler. Deyimimi hoşgör; yularınız daima erkeklerin elindedir.
— İstesem sizin bu hakimiyetinizden kurtulamaz mıyım?
— Kurtulursun. Fakat seni ben bıraksam babanın idaresine girersin. Baban olmasa erkek kardeşinin buyruğu altında kalırsın. Kucağında büyüttüğün oğlunun bile yönetimi altındasın.
Erkektir,elli yaşına da gelse daima kendini on sekiz yirmi yaşında bir kız alabilmekte yaradılışından gelen bir hak sahibi olarak görür. Evet, altmış yaşındaki erkek, otuzundaki kadını kartlıkla itham eder. Ne büyük haksızlık...