"ÇORAK DENİZ SARAYI"
"Güveneceğiniz insanları iyi seçmek gerekir. Sizin için ne kadar önemlilerse, sizi yüzüstü bıraktıklarında o kadar şiddetle yıkılırsınız."
İki çocuk. Bir orman. Ve kimsenin konuşmaya cesaret edemediği bir sır.
Yazar, daha ilk sayfalardan itibaren o masalsı ama ürpertici havayı öyle güzel kurmuş ki, kendimizi büyülü bir diyarın kapısında, bir korku filminin ilk sahnesindeymişiz gibi hissediyoruz.
Hikâye ilerledikçe adım adım açığa çıkan sırlar var. Ve her yeni bilgi, bir öncekinin üzerine tırmanarak bizi daha derine, daha karanlığa sürüklüyor.
İkiz kardeşiniz kaybolsa ve herkes “unut gitsin” dese ne yapardınız?
Gerçek sandığınız her şeyin yalan olduğunu öğrenseydiniz?
En güvendikleriniz aslında en büyük düşmanlarınız olsaydı?
Tiffany MacKenna’nın hayatı, ikiz kardeşi Tony ortadan kaybolduğunda tanıdığı tüm gerçeklerin sarsılmasıyla altüst olur. Küçük bir kasabanın loş sokaklarından, kadim efsanelerin yankılandığı karanlık ormanlara uzanan bu tehlikeli yolculukta Tiffany, kendi kaderini de keşfetmek zorunda kalacaktır.
Tiffany için kesin bir hedef var artık: Çorak Deniz Sarayı.
Efsanelere göre; burası iki dünya arasında, haritalarda olmayan bir yerde gizlenir. Perilerin, yaratıkların ve unutulmuş gerçeklerin mekânıdır. Masalların bile cesaret edemediği diyarların tam kalbidir.
Kimisi de der ki: Oraya gidenler geri dönmez. Dönenler de bildiğiniz gibi değildir.
Bilmediği başka şeyler de vardı:
MacKenna ailesinin gizemli geçmişi, perilerin gerçek yüzü, ve en önemlisi: kendi kaderi.
Peşine düştüğü ipuçları onu sadece Tony’ye değil, kendine de götürecekti. Ama belki de en önemlisi:
Periler, insanların gerçekten dostu mudur, yoksa en tehlikeli düşmanları mı?
Yazarın hayal gücü gerçekten güçlü. Kurduğu evren özgün. Karakterler ne tamamen iyi ne tamamen
Fayda Bitince İnsan BiterAlıntı
Bir sabah gözlerini açıyorsun ve artık eskisi gibi değilsin. Asıl korkunç olan şey ise değişmiş olman değil; odanın, evin, ailenin ve dünyanın buna neredeyse hazır bekliyormuş gibi davranması. Dönüşüm tam da burada başlıyor: Bir insanın böceğe dönüşmesinden çok, çevresindeki herkesin yavaş yavaş gerçek yüzüne kavuşmasıyla. Gregor Samsa’nın kabuğu sertleşirken, ailenin merhameti inceliyor. Odanın kapısı kapandıkça insanın içindeki en eski soru açılıyor: Değerim, sadece işe yaradığım sürece mi vardı?
Hikâyenin ilk darbesi bedene iniyor gibi görünür. Yatağın içinde dönmeye çalışan, kalkamayan, sesini duyuramayan bir adam vardır. Fakat asıl değişim tenin üstünde değil, anlamın içinde yaşanır. Gregor’un bedeni böceğe dönüşür; ama daha önceden de çoktan insan olmaktan çıkarılmış gibidir. Sabah işe yetişme telaşı, patron korkusu, borç yükü, ailesini geçindirme zorunluluğu… Bunların hepsi onun görünmez ayaklarıdır. Böcek bedeni yalnızca bu görünmez esaretin görünür hale gelmiş biçimidir.
Bu yüzden hikâye, fantastik bir olaydan çok acımasız bir teşhir gibi okunabilir. Çünkü Gregor’un başına gelen şey imkânsızdır ama hissettirdiği şey fazlasıyla gerçektir. İnsan bazen kendi hayatında da böyle uyanır: Herkesin ihtiyacını taşımış, herkesin yüküne omuz vermiş, yıllarca kendini ertelemiş; sonra bir gün yorgunluğu artık saklanamaz hale gelmiştir. İşte o anda çevresindekiler onun acısını değil, işe yaramazlığını görür. En sarsıcı taraf da burasıdır.
Evin içi küçük bir dünya gibidir. Kapılar sınırdır, odalar hapishanedir, salon toplumdur, baba otoritedir, anne çaresiz merhamettir, kız kardeş ise sevginin nasıl çıkarla karışabileceğini gösteren en ince çizgidir. Başta Gregor’a yaklaşan, onu besleyen, odasına giren kişi odur. Fakat zamanla o da yorulur, tiksinir, uzaklaşır. Sevgi
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bazı şiir kitapları vardır; kapağını açtığınız anda kelimeler değil, küllenmiş hatıralar dökülür insanın avuçlarına. Bazıları ise bir mezar taşının soğukluğu gibi susar. İnsan başını yaslayınca içinden yıllardır kalan acılar yükselmeye başlar. “Babama Layla” tam da böyle bir şiir kitabı. Baştan sona yokluğun etrafında dolaşan. Eksikliği yalnızca anlatmayan, onu her dizede biraz daha büyüten, sessizliği bile kırık bir ağıda dönüştüren derin ve sarsıcı bir şiir evreni.
Bu eser yalnızca bir şiir toplamı değildir.
Bir iç ağıdıdır. Bir hasret defteridir.
Bir eksiklik atlasıdır.
Kitabın tam merkezinde “baba” durur. Fakat şiirler derinleştikçe baba, hatırlanan bir yüzden ya da insanın içinde giderek büyüyen bir sessizlikten ibaret kalmaz. Daha çok kalbin en kuytu yerinde yankılanan, adı var ama kendisi eksik bir boşluğa dönüşür. Artık ete kemiğe bürünmüş bir varlık değil; her mısranın kıyısında üşüyen bir boşluk, kalbin içinde yankılanan eksik bir nefestir.
Şair çoğu zaman babayı doğrudan anlatmaz; onun yokluğunu, eşyaların üzerine çöken kederle, gecenin içinden geçen üşüme hissiyle duyurur. Çünkü burada ölüm yalnızca bir insanın gidişi değildir. Bir evin duvarlarından sesin çekilmesi, sofrada eksilen bir gölge, çocukluğun omurgasından kopan sıcak bir parçadır. İnsanın dünyaya korkmadan bakmasını sağlayan ilk gölgenin çekilip gitmesiyle birlikte, hayat da şiirlerde yarım kalmış bir cümle gibi kalır.
Bu yüzden kitap boyunca baba, bir hatıradan çok daha fazlasıdır. Çocuğun dünyaya gözlerini ilk kez korkusuzca açtığı eşik, ilk huzurun gölgelendiği çatı, ilk sığınağın kalp gibi attığı yer ve anlamın kendisi gibidir. Ve o anlam çekilip gittiğinde hayat artık tamamlanmış cümlelerle değil; yarım kalmış nefeslerin, yutulmuş kelimelerin ve içe gömülmüş suskunlukların arasında
TARİHİN ÖNCÜSÜ; TÜRKLERTarih
Ötüken Neşriyat tarafından yayımlanan ve Hüseyin Nihal Atsız’ın İslamiyet öncesi Türk tarihi üzerine kaleme aldığı yazıları bir araya getirmeyi amaçlayan kıymetli bir eserdir. Kitabın arka bölümünde, milattan önceki dönemde Orta Asya’daki Türk topluluklarının coğrafi dağılımını gösteren geniş bir harita da yer almaktadır.
Bu tür derleme çalışmalarını son derece faydalı buluyorum. Atsız’ın farklı mecralarda dağınık hâlde bulunan tarihsel yazılarını tek bir ciltte toplayıp geniş kitlelere ulaştırması, eserin işlevselliğini artırıyor. Genellikle edebiyatçı kimliği ve Türkçülük akımının fikrî önderi olarak tanınan Atsız’ın, tarihçi yönünün ve tarih yazımına yaptığı bilimsel katkıların da mutlaka bilinmesi gerekmektedir. Saygı duyulması gereken bilimsel çalışmalara imza atan büyük Türkçüye, bu yönüyle de iade-i itibar etmek ve hakkını teslim etmek elzemdir.
Atsız’ın 1933-1936 yılları arasında yazdığı makaleleri bizzat derleyerek kitaplaştırdığı bu eser; Ötüken Neşriyat’ın 13. baskısıyla (Aralık 2025 itibarıyla) okuyucuya sunulmuştur. Yaklaşık 280 sayfadan oluşan çalışma, Hunlardan başlayarak Göktürk Devleti’nin kuruluşuna (M.S. 552) kadar uzanan İslamiyet öncesi dönemi ele almaktadır. Atsız; eserinde Joseph de Guignes ve Yakinf Biçurin gibi yabancı kaynakları karşılaştırmalı olarak kullanmış, Zeki Velidi Togan’ın çalışmalarından da yararlanarak Türk boylarını “sülale” perspektifinden incelemiştir. Kronolojik bir akışla ilerleyen kitapta; Çin kaynaklarındaki isim karmaşaları, göç yolları ve siyasi gelişmeler titizlikle işlenmiştir. Atsız, bu yazıları henüz olgunlaşmamış bir ön hazırlık niteliğinde gördüğü için eserine mütevazı bir yaklaşımla “Toplamalar” adını vermiştir.
Kitabın en dikkat çekici yönlerinden biri de arkasındaki geniş haritadır. Bu harita, Orta
Bir sanatçı düşünün…
Tüm dünya onu alkışlıyor.
Ama o, geceleri kendi adaletini dağıtıyor.
S. T. Ashman bu seride bize klasik bir kahraman sunmuyor. Dünyanın gözünde bir sanatçı olan Leah’ın, perde arkasında kendi adaletini sağlayan bir seri katil avcısı olması anti-kahraman sevenler için fazlasıyla cezbedici bir başlangıçtı. Üstelik sistemle kurduğu o gri iş birliği, seriyi sıradan bir av hikayesinin çok ötesine taşıdı.
Üçüncü kitap tam kaldığımız yerden devam ediyor. Kim olduğunu bildikleri ama kanıtlayamadıkları 'Tren Yolu Katili'nin peşindeler. Bu kez mesele sadece yakalamak değil; zekanın, sabrın ve stratejinin savaşı. İki güçlü ve yırtıcı karakter karşı karşıya. Tam büyük hesaplaşma geliyor derken yazar yön değiştiriyor ve beklemediğim bir yöne saparak şaşırtmayı başarıyor. (Bu yön de ilerlemese bence daha etkili bir kurgu olabilirdi.)
Leah artık yalnızca seri katillerin değil, sistemin görmezden geldiği diğer karanlık figürlerin de peşine düşmek istiyor. Bu genişleyen adalet anlayışı onu nereye sürüklüyor? Onu da avladığı canavarlara mı dönüştürüyor? Yoksa korktuğu çoktan başına geldi mi?
Bu dönüşüm Liam ile arasındaki ipleri de geriyor. Leah’ın içsel savaşı derinleştikçe ilişkiler kırılganlaşıyor. Belki de bu kitapta en çok can yakan yer tam da burası. Çünkü uzak olmalarını değil daha yakın olmalarını istiyordum. Yazar yine şu soruy sorduruyor;
Adalet gerçekten sağlanıyor mu, yoksa insanlar kendi adaletlerini yaratmaya mı zorlanıyor?
Ama dürüst olacağım…
- Önceki kitaplara göre gerilim dozu daha kontrollü, daha az sarsıcı. (Leah'ın içsel sorgusu daha ön planda)
- Psikolojik derinlik var ancak finaldeki duygusal tatmin eksik kalıyor.
- En önemlisi: Son bölüm tam bir kapanış değil; daha çok açık kapı bırakılmış bir ara final hissi veriyor.
Seri boyunca
Ben Neyzen / Sinan Yağmur / Kapı Yayınları / 216 Sayfa / 1.Basım Aralık 2024
İlginç bir hayat hikayesi sahip, hazırcevap, zeki bir şair olan Neyzen Teyfik'in kendi ağzından anlatılmış bir yaşam hikayesini Sinan Yağmur'un kaleminden okuduk. Kitabı iki bölümde inceleyebiliriz. Birince bölümde Neyzen Teyfik'in hayatını roman tadında okuduk. İkinci bölümde ise Neyzen Teyfik'in hazırcevaplığı gösteren bir kaç anıyı okumuş olduk. Kitap bir çırpıda okunabilecek şekilde akıcı, anlamlı ve doludizgin şekilde ilerliyor.
#sinanyağmur #neyzentevfik #benneyzen #kitapyorumu #kapıyayınları @sinanyagmurofficial
