İnsanın duygularını, düşüncelerini çok güzel betimlemiş. Bir kıskançlığı, aşkı, nefretin insanı alıp gitmesini yazmış. Hani zama zaman her şeyden vazgeçip gitmek isteriz ya sayfalar buna birer davetiye olmuş. Edebiyatı anlatan hayat, hayatın içinde insanın derinliği olmuş zahmet Altan.
Akılsız da düşünülür mü? Bende o hal vardı, hisler sanki aklın bir coşkunluğu değilmiş, ayrı, akıldan apayrı şeylermiş gibi ayrılıp yıldızlara gidiyorlardı.