....
baktım gökte bir kırmızı bir uçak
bol çelik bol yıldız bol insan
bir gece sevgi duvarını aştık
düştüğüm yer öyle açık seçik ki
başucumda bir sen varsın bir de evren
saymıyorum ölüp ölüp dirilttiklerimi
yalnızlığım benim çoğul türkülerim
ne kadar yalansız yaşarsak o kadar iyi.
Can Yücel
Kitabı genel anlamda beğendim ama çok daha farklı gelişmeler bekliyordum diyebilirim. çeviri olduğu için akıcılığını kaybetmiş . bazen de doğru bildiğimiz eylemleri yapmak istemediğimiz zamanlar . bizi " iyi " kalıbının bile rahatsız edebilecegini ve artık bu kalıbın dışına çıkmak istediğiniz zamanlar olur.
"Anlamanın ve anlaşılmanın imkansızlığı"
İnsanlar anlaşılmaz mı?
Yoksa anlaşılmaz olma çabasında mı?
İyi okumalar