"Robert her zaman, aşk iki nehrin birleşmesidir, derdi. Ben hep gülerdim. Robert, sen bir gün bu büyük nehirde boğula caksın, derdim. Şimdiyse kendim de buna inanıyorum. Artık benim nehrim yok. O nehir durdu, kurudu ve ben ıssız bir sahi le atıldım . . . Çok garip, ah zavallı balinalar, artık ben viyolonsel çalarken kim sizi hatırlayacak?"