“Acı sahibini yorar.”diyor Zuhal.
Acı, okuyanı da yoruyor. Kıbrıs’ta Barış Harekatı zamanında bir aşk hikayesi okuyacağım tahminiyle başlayıp gözyaşlarıyla hıçkırarak bitirdim kitabı.Ah Kıbrıs.Hakkında ne çok şeyi bilmiyormuşum. Sana neden ‘Yavru Vatan’ dendiğini çok daha iyi anladım şimdi.Toprak,eğer uğrunda ölen varsa vatandır.
Sema Soykan,tarihin önemli ve kilit meselelerini aşk bağlamında anlatıyor kitaplarında.’Sarah ve Süha’ aşkı da bu kitabın bel kemiği.İnsanın insana ettiğini okurken aslında sadece sahne ve oyuncuların değişerek senaryonun hep aynı olmasına isyan ediyor insan.Hem bir aşk romanı,hem tarihi bir belge bu kitap.
Belki, ‘iyi ki’ ye dönüşecek ‘keşke’ ve ‘belki’ leriniz vardır; bu kitap ona sebep olur…